“España, capital mundial del anuncio”. José Antonio Constenla

22 Xuño 2026


Siempre se ha dicho que España llegó tarde a la revolución industrial. Es
posible. Pero también es cierto que hemos sabido compensarlo
convirtiéndonos en una potencia mundial en otro sector mucho más moderno:
la fabricación de anuncios. No anuncios de detergentes o de coches. Anuncios
políticos.
Si un observador extranjero aterrizase hoy en nuestro país y se limitase a leer
titulares, concluiría que en nuestro país se están construyendo
simultáneamente cientos de miles de viviendas, digitalizando la economía,
transformando la industria, liderando la transición energética, modernizando la
defensa, regenerando la democracia y reinventando la administración pública.
Si ese mismo observador decidiese quedarse unos meses para comprobar el
avance de semejante prodigio, empezaría a sospechar que ha confundido un
país con una presentación de PowerPoint.
Quienes gobiernan España han descubierto una verdad revolucionaria:
anunciar produce casi los mismos titulares que ejecutar y exige muchos menos
esfuerzos. El anuncio es perfecto. Carece de averías, sobrecostes y
mantenimiento y además, nadie puede criticar una obra que todavía no existe.
Por eso, la primera piedra se ha convertido en el símbolo más sólido de nuestra
democracia. Hay infraestructuras que han conocido más actos de presentación
que metros construidos.
Hace apenas un año, el presidente del Gobierno anunció un PERTE para
industrializar la construcción de vivienda, dotado con 1.300 millones de euros
durante una década. La iniciativa fue presentada como un cambio de
paradigma destinado a construir más rápido, mejor y a precios más asequibles.
Se generó un entusiasmo sólo equivalente al reparto de las llaves de los pisos.
Pero de lo ofertado, nada de nada.
Parece que los anuncios que contienen cantidades con muchos ceros generan
una sensación inmediata de movimiento, incluso aunque el ciudadano no
perciba ningún cambio en su vida cotidiana. Quizá por eso proliferan tanto los
planes estratégicos, las hojas de ruta, los observatorios y los grupos de trabajo.
España no tiene problemas; tiene estrategias para abordar problemas. Y
cuando una estrategia no funciona, se presenta otra para evaluar las causas
que dificultaron la correcta implementación de la primera.
Además, los políticos contemporáneos han aprendido una lección que los
viejos gobiernos desconocían: los plazos largos son extraordinariamente
cómodos. Diez años constituyen una distancia maravillosa que permite
imaginar cualquier cosa porque casi nadie revisará las hemerotecas cuando
llegue el momento de comprobar los resultados.
Porque el anuncio, por definición, vive mejor en el futuro que en el presente,
sospecho que el verdadero ministerio estratégico para el actual Gobierno de

España todavía no aparece en ningún organigrama oficial. Sería el Ministerio
de las Expectativas cuya función será producir horizontes. No carreteras, ni
viviendas, ni trenes, ni reformas.
El problema aparece cuando el ciudadano, después de escuchar durante años
que se aproxima una transformación histórica, sigue esperando en la misma
cola, buscando la misma vivienda o circulando por la misma carretera. Porque
los anuncios son como los fuegos artificiales: iluminan mucho el cielo durante
unos segundos, pero nadie construyó nunca una casa con ellos.

Outros artigos

“Manuel ¿para qué sirve la música?”. Manuel Dominguez III

Manuel ¿para qué sirve la música? ¿Te podrías imaginar un mundo, la vida sin música, podrías vivir en ese mundo? Te imaginas ir al campo, y que faltase ese cantar del Mirlo o del Jilguero, que el silencioso fuese, tal silencio que hasta faltase el ulular del viento....

+

“Pensando nun futuro mellor”. Luís Celeiro

“O mellor está por chegar” é unha expresión que se lle atribúe a aquel recoñecido poeta inglés,Robert Browning (1812-1889), que tantas veces reflexionou sobre o sentido da vida, o paso dotempo e a vellez das persoas e das cousas. Sobre a esperanza no futuro, que vén...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un jarro de agua fría” – Manuel Domínguez

“Un jarro de agua fría” – Manuel Domínguez

La pregunta me cayó como un jarro de agua fría. ¿Mamá tú también te vas a morir? El abuelito, para él era dios, era todo, era su mejor juguete, le adoraba, pero un día el abuelo marchó, ya nunca más jugarían juntos. La pérdida era dolorosa, y si perdiese a su mama,...

“Pasaba por aquí, da man de Tanxugueiras” – Antón Luaces

“Pasaba por aquí, da man de Tanxugueiras” – Antón Luaces

Hei confesar -e confeso- que o canto do grupo galego Tanxugueiras ten para min, que gozo coas boas voces no eido musical, un atractivo moi especial. Particularmente a canción titulada "Pasaba por aquí", interpretada en castelán, que non é propia delas senón de Luis...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.