O Congreso dos Deputados retirou cautelarmente as acreditacións no seu día outorgadas aos considerados “axitadores ultras” Vito Quiles e Bertrand Ndongo, que viñan realizando unha función cualificada de xornalismo e que os propios xornalistas de distintos medios debidamente acreditados na Cámara Baixa rexeitaron por consideraren que o labor de Quiles e Ndongo non era outra cousa que mero acoso a prol dos partidos de dereita e extrema dereita. Porque Quiles e Ndongo non facían xornalismo: O seu era acosar á xente rendibilizando deste xeito un traballo de activistas a soldo de moi concretos partidos, accións que de ningún xeito aplicaban aos partidos que supostamente os apoiaban e mantiñan acreditados.
Entre as distintas acusacións que recaen sobor Quiles están as que culpabilizan ao PP de pagar ata 680.000 euros (de diñeiro público) ao medio que catapultou a Vito Quiles. Os verdadeiros xornalistas fan fincapé en que “acosar á xente non é facer xornalismo”. E o labor de calquera dos dous citados axitadores, evidentemente non pode ser recoñecido como propio dun xornalista.
Escribir está ao alcance de calquera. Facelo no marco do xornalismo entendido coma tal obriga ao autor e ao medio para o que se escribe á pescuda , a recompilación, interpretación e difusión de información de interese público ao través dos distintos medios de comunicación, co obxectivo fundamental de ofrecer á sociedade o contexto necesario para se formar esta unha opinión libre e fomentar a participación cidadá.
Veracidade, servizo público e independencia son os piares básicos do xornalismo. E semella que ningún deles figura no ideario de Quiles e Ndongo.
