“Merlín”. Xulio Xiz

26 Maio 2026

        Estoutro dia fun traballar a unha gran superficie en Duquesa de Lugo. Non é que sexa amigo do dono, pero cáeme ben. O nome figura na portada: Merlín. Ten que ser alomenos vinte veces máis vello ca min, pero seica Cunqueiro tratou con el. Aquí cítano como rei, que supoño é unha forma intelixente de dicir que mangoneaba ao rei Arturo cando este se pasaba coa Xenebra.
        Traballei sen cobrar – como xubilado ten que ser así – porque encargara unha mesa para fóra da casa que, como viña desmontada, me cabía no coche, e aló fomos por ela Merce e mais eu.
        Déixaronme o inmenso paquete no fondo de todo da grande superficie, e tiven que coller fóra un carro que – aínda baleiro – tiraba cara ao lado conservador, e tiña que ir gobernándoo para poder circular por entre os rimeiros de mercancía.  Subir a mesa ao carro, foi unha odisea. Nos, sós diante do perigo. Unha mole coma o monolito de “Odisea no espazo”. 150 por 89. Non entraba de todo, e tiña que ir ladeada. Merce dirixía a maniobra, e eu maniobraba con máis perigo para as mercadorias da contorno ca para nós mesmos, pero debímolo facer moi ben porque ningún dos amables empregados da tenda do meu amigo  – mira que son xeitosos para vender! – nos preguntou se precisábamos axuda. Vese que a nosa presencia aínda non nos fai entrar nesa categoría senior que provoca nos mozos un sentimento de protección, sempre estimable.
A raiz desta aventura recibín media ducia de correos de Merlin, entre eles un preguntándome que me parecía a experiencia, ao que lle respostei que a compra moi ben, pero quedei un pouco queixoso porque non me tivesen preguntado se precisaba axuda. Por agora, non me contestou.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.