Desde finais de 1962 -cando a denominada guerra dos mísiles en Cuba fixo tremer ao mundo polo conflito entre a Unión Soviética e Estados Unidos de América- ata onte e tendo moi en conta o acontecido co ataque ás torres xemelgas de Nova Iorq acontecido o 11 de setembro de 2001, coido que o mundo nunca pasou por unha circunstancia tal que nos levara a moitos membros da sociedade a pensar que estabamos a chegar a un punto límite a partir do que unha terceira guerra mundial era -é- posíbel. En boa medida, grazas ás manobras dun rjco empresario chegado por segunda oportunjdade na súa vida á presidencia de USA: Un descendente de migrantes que agora expulsa do país aos que chegan a este con idéntico afán de prosperar que o que tiveran os avós de Trump cando arribaron a terras americanas, e grazas asimesmo ao seu proxecto de “rematar en cuestión de horas” coas guerras de Ucraína e Gaza e facerse co premio Nobel da Paz. Cando o que realmente fixo foi revivir ambas as dúas e, na actualidade, entrar pola porta de atráis nas políticas de México, Venezuela, Cuba e Groenlandia.
O noso mundo non se merece tolemias como as que se aplican polas pantasmas que espertan soños de grandeza coma os do señor Trump para o seu mundo e o seu peto. Que soñará realmente Donald Trump para facer o que fai e que el mesmo debe saber que nin pode nin debe facer?.
En que tenda poderiamos adquirir unha boa dose de raciocinio para que ese home de cabelo de zanoria crecha descanse e a Humanidade respire paz?.
