“21 vítimas e catro anos de espera: o Villa de Pitanxo na memoria” – Antón Luaces

22 Febreiro 2026

O sol acompañou ás familias dos 21 falecidos no afundimento, vai catro anos do pesqueiro de Marín  Villa de Pitanxo. Foi na homenaxe que, para as vítimas do naufraxio deste buque rexistrado o 15 de febreiro de 2022 en augas de Terranova, se celebrou onte, sábado, en Marín, organizado polas familias dos náufragos. Un funeral en demanda dunha xustiza que xa debería terse aplicado por máis que se tenten xustificar as moitas irregularidades rexistradas nesta marea do barco de Pesquerías Nores. 

Unha homenaxe sentida, necesaria e sinxela: unha ofrenda de flores, unha misa e un  silencio que doía porque, como dixo o Defensor do Pobo, Ángel Gabilondo, presente no acto, na dor pouco se pode dicir para xustificar os motivos “para traballar e lo¡tar en defensa da verdade”.   

É necesaria a verdade que, supostamente, se oculta, relativa a que foi o que pasou a bordo do Villa de Pitanxo naquela infausta noite que marcou un antes e un despois na conciencia colectiva da familia mariñeira.  Canto se calou, como se ocultou boa parte do acontecido durante o sinistro e, posteriormente, como se disfrazaron os feitos para xustificar o inxustificable.

A decisión da Audiencia Nacional de enviar a xuízo ao patrón do barco e os administradores da empresa armadora por homicidio por imprudencia grave e un delito contra os dereitos dos traballadores abre novas posibilidades de afondar nos por que de tanto silencio diante da insistente reclamación de verdade e xustiza. 

Outros artigos

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...