“El buen Samaritano”. Manuel Dominguez III

01 Xaneiro 2026

El buen Samaritano,

El buen samaritano de tu pueblo, o el televisivo.

Algunos buenos samaritanos son como el Guadiana, aparece y desaparece para volver a aparecer.

Lo ves en las TV, lo ves o no lo ves, te acompaña, puede ser familiar o no, pero sabes que está ahí.

A veces es cansino, ya mueres en sus palabras de bondad infinita, pero el día del desfile, no desfila, está sentado viendo el evento.

¿Por qué es recordado el buen samaritano hoy?, por sus acciones, no por sus palabras.

Cuando nadie ayudaba al hombre herido, abandonado por los sacerdotes y profetas, solo el samaritano le ofreció su casa, le dio cobijo, y sano sus heridas.

Todos conocemos a esa, esas personas en las que una cosa es predicar y otra dar trigo.

Y a pesar de conocerlas, hay quien erre que erre intenta justificar, la estéril higuera que no da fruto.

Ciertamente un hombre debe ser su palabra, es cierto, antaño los ganaderos compraban el ganado sellando el pago con un apretón de manos y eso tenía más garantía que un cheque, ya que la firma pudiera no tener valor..

A no decir, vemos a famosillos oportunistas, que donde digo Diego, digo digo.

Estos falsos samaritanos tienen mentiras matutinas y vespertinas, son venenosos.

Te dicen defender la escuela pública, te recomiendan enviar tus hijos a la pública, ¡defendamos lo público! Pero luego envían a sus hijos a la escuela privada, (Las Rozas, Madrid) pagan por la escuela más de lo que tú recibes por tu jornal.

El flautista de Hamelín.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Leire”. Xulio Xiz

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...