“Dignos de mirar e admirar”. Luís Celeiro

20 Decembro 2025

Este é un tempo de luces, foguetes, agasallos de todo tipo, e moitos de produtos innecesarios. É
tempo de nadal, unha boa ocasión para abandonar un ano, de discrepancias e desilusións, e entrar
en 2026 coa esperanza de que sexa venturoso. Serao, seguramente! Será como na feira, “cando un
perde outro gaña”. E, quen gañará? Outra vez, os mesmos, os de sempre, os preocupados polo ben
do seu embigo, os que loitan e falan para que os outros calen, anden e traballen.
Luminarias, anuncios e consumismo, para que o pobo teña liberdade e poida comprar, gastar e
encher as arcas dos poderosos, dos ricos e de moitos mentireiros. Aquí festa de noiteboa, de nadal,
de fin de ano, de San Silvestre, San Manuel, ano novo ou reis. Uns poñen beléns en cada cuarto, na
entrada da casa ou na praza do pobo; outros acenden luminarias extraordinarias e pintan árbores de
considerables dimensións. Todo vai “manga por ombro”, xerando controversia, estirando a polémica
e dividindo á poboación entre bos e malos.
Os prezos dos comestibles increméntanse nestas datas, aumentan como aumenta o frío e o prezo da
enerxía, pero convén abrigarse e protexerse das inclemencias, aquí e alí, onde queira que sexa.
Moverse, ir e vir e ver e volver, son obxectivos principais para que a cidadanía poida contar con
satisfacción o éxito das súas inversións festivas, esquecendo que a mellor inversións é a que se fai en
saúde. Aí está o desexo da Tía Manuela: “Saúde, felices festas e venturoso aninovo, amigos
lectores”.
As festas, as luces, os nacementos, as árbores decorativas e os movementos sociais teñen ideoloxía.
Nalgúns casos tamén teñen arte e representan actividades e formas de traballar e vivir dos pasados,
daqueles que laboreaban coas súas mans, coas súas costumes e cos seus medios rudimentarios.
Hai nacementos que son obras de arte, de artistas prestixiosos. Están instalados no maxín do
veciñanza e recordan o que foi o noso pasado, a nosa xente e a vida do noso pobo, coas casas de
pedra e os oficios tradicionais abrindo camiños. O Belén de Begonte (Lugo) e o de Baltar en Ourense,
son dous magníficos exemplos, con figuras, escenas e paisaxes que xuntan a tradición e a
creatividade popular, en conxuntos artísticos dignos de mirar e admirar.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.