“Una de las ciudades más bellas del mundo” – Manuel Domínguez

03 Novembro 2025

He recorrido y vivido en muchas ciudades, una docena de países prósperos y pobres, dictaduras y democracias, de todos por una razón u otra me enamore, y guardo bellos recuerdos.

Pero una ciudad bellamente hermosa, y permítanme la redundancia, sin duda alguna es Santiago de Compostela.

Es tan fácil enamorarse de ella.

Es una ciudad con varios parques grandes y pequeños, con sus lagos y su vida. Ultima, reciente regalo, cerca de casa el parque Berce do Sar, un lago de 8.600 metros y todo el parque 10 hectáreas

En el centro de la ciudad su Alameda, en el siglo XII el arzobispo Gelmírez mando construir una iglesia para guardar las reliquias de santa Susana.

La embellecen unos 300 robles. En 1546 Rodrigo Moscoso Osorio y Álvarez de Toledo IV Conde de Altamira dono las tierras de la Alameda unos 56.000 metros cuadrados.

Podíamos dividirla en tres partes, Carballeira santa Susana, paseo Ferradura, y paseo de la Alameda.

En su recorrido puedes hablar con Rosalía de Castro, allí en lo alto permanece mirando, con su mirar de añoranzas el campus sur, bajando la iglesia de santa Susana , esta Federico, García Lorca, nuestro Federico, puedes discutir hoy con Valle Inclán, con su temperamento guardado, o hablar viejas memorias con aquellas lecheras que desde la aldea bajan a la ciudad, con sus frutos frescos.

Por el centro de la ciudad puedes disfrutar de viejos casones que un día fueron señorial, o disfrutar en unas antiguas caballerías de un pazo barroco, un Pub de más de 50 años, donde en mi juventud, podías libremente recitar poesías a quien escuchase, o dejar al vientos las cuerdas de tu guitarra.

Sus Universidades.

Colegio Fonseca siglo XVI Medicina 1.648, Geografía e Historia XVIII.

Vivir unos años entre esas piedras preñadas de historia, de recuerdos, de vidas ejemplares, vivir la universidad Compostelana, hoy no es antaño, pero en el aire queda, se respira.

Hoy no puedes ver pasar a las Marías, las dos en punto, pero si puedes vivir el recuerdo, desde 1994 con la obra de Cesar Lombera, allí están ellas con su típico colorido.

En aquel tiempo, eran en mi opinión toda una revolución, rompían los cánones, para protegerlas del invierno, las cobije en mi casa, como muestra la foto, a ellas y a las lecheras, al campo que alimenta la ciudad.

Esto un brevísimo resumen, de la ciudad que amo

Outros artigos

“Conservadores e progresistas” – José Manuel Pena

Sen ningunha dúbida os anos ofrecen moito experiencia sobre a vida. Algúns continuamos aprendendo e avanzando intelectualmente, outros se estancan e agárranse aos vellos preceptos e costumes. Así nos atopamos co que está a pasar política e socialmente nalgúns países...

+

“Testemuña dun golpe anunciado”. Antonio González Millán

Estas tardes quedas e frías de inverno son a oportunidade para atallar propósitos que, tempo atrás, e noutras circunstancias, non poderíamos atender. Chove quedo afora. Manan as beizóns da auga do ceo entre parques arborizados e poemas labrados nas pedras da...

+

“El eterno dilema” – Manuel Domínguez

Eterno dilema. ¿El fin justifica los medios, si o no? Mi opinión, todo depende del resultado final. Asesino es quien mata a otro. Pero como siempre hay salvedades, si yo matase a quien tú piensas, y puedes pensar en plural, no seria asesino, sino salvador de muchas...

+

“La famacia nexo entre médido y paciente”. Javier García Sánchez

Los usuarios de nuestra sanidad pública, sobre todolos que tenemos más edad, somos beneficiarios de loque se conoce como medicamentos sin demora. Unainiciativa que persigue disminuir el número deconsultas y citas en los centros de atención primaria,que se reduzcan los...

+

Publicidade

PEL

Revista en papel

Opinión

“Cando o mundo volve á lei do máis forte” – José Luis Calo

“Cando o mundo volve á lei do máis forte” – José Luis Calo

Eu non son experto en política internacional nin en estratexias militases. Son un cidadán do día a día, dos que prenden a televisión, len as noticias e tratan de entender o que está a pasar co mundo no que vivimos. E o que vexo ultimamente con Donald Trump á fronte de...

“1.635” – Xulio Xiz

“1.635” – Xulio Xiz

A U.E. veu racionalizar determinadas festas neste país trasladándoas ao domingo inmediato, para harmonizar o calendario de traballo nos diversos países, aínda que en ocasións como o Nadal sigan existindo festivos e vésperas alternándose con tal ritmo que é difícil...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.