“O imposible dura un pouco máis”. Antón Luaces

28 Setembro 2025

Sí, é certo o que dí o proverbio chinés: “o imposible dura un pouco máis” o que non significa que dure eternamente, porque virá un día no que a imposibilidade chegue ao seu remate dado que o imposible é finito e ata as demoras médicas en  atención especializada e a falta de profesionais en atención primaria en Ribeira terán solución.

Quen non lembra alugar un taxi para acudir con urxencia á consulta médica a Santiago de Compostela?. Canto foi necesario pedir e mesmo esixir ata que Ribeira chegou a dispor, primeiro, do centro de saúde e, anos dempois, do hospital público que hoxe é unha realidade?. Esta, sen embargo, nada ten que ver co que os barbanzáns queren e precisan. Porque o Sergas xoga con outras figuras no xadrez da súa planificación política: o privado fronte ao público. Quen manda, manda, e sempre manda, sempre, o interese económico, que é o que prima -degraciadamente- á hora de elaborar orzamentos. E aínda así, os responsables políticos da Sanidade que dan prevalencia ao privado fronte ao público caerán da burra algún día e serán quen de actuar conforme ÁS NECESIDADES do pobo (que é quen máis manda de aquí a Grándola, que é, en Portugal, Vila Morena) porque caerán na conta de que a privatización da Sanidade non é a solución ao problema que require quen, en definitiva, paga: outra volta, o pobo, que quita e pon para que goberne quen pode e non  quen  quer.

A sanidade privada -ou o que ven ser o mesmo, privatizar a sanidade pública, que é o que maioritariamente rexeita a poboación barbanzana- non se acada deixando a pública no ostracismo, abandonando as súas obrigas como responsables da pública en Galicia e España. 

Esta ten nas súas mans as vidas de millóns de persoas, goberne quen goberne. Compleméntase, certamente, coa privada, pero é a necesidade das maiorías  a que debe ser atendida preferentemente. Sen opcións dende a formulación gobernamental, que há ser pública sen dúbida.

Da privada pode chegar un momento -séino por experiencia- en que o profesional médico recomende ao doente que se poña en mans dos profesionais mëdicos do SERGAS porque “o seguro non pode facer máis por vostede” e na sanjdade pública hai intervencións cirúrxicas a mans cheas que “permiten un grao de especialización que non sempre se produce na privada”, por máis que a función profesional do cirurxán sexa realizada indistintamente nun  hospital público ou privado polo mesmo especialista.

Velaí o motivo polo que o día 10 de outubro, ás 16,30 horas, vai formarse unha cadea humana dende o centro de saúde de Ribeira ata o hospital da Barbanza polas demoras en atención especializada e pola falta de profesionais en atención primaria. As saídas serán simultáneas desde o centro de saúde de Ribeira e o hospital da Barbanza.

A de Ribeira é dende  ai anos a maior poboación da Barbanza e o seu hospital público é o único ata Santiago ou Cee, A Coruña e Ferrol no conxunto da provincia. É obrigado polo tanto, que se dote axeitadamente de medios persoais e técnicos a un centro hospitalario das características do de Ribeira para que se cumpra o proverbio chinés: “O imposible dura un pouco mais”. Non o eternicen na súa calamitosa polarización.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Leire”. Xulio Xiz

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...