“Os que quedan na memoria: os médicos de antes”. Antón Luaces

02 Xuño 2025

[⚠️ Suspicious Content] Ao remate da década dos oitenta (1989), os galegos comezamos a vivir a experiencia de dispor dunha asistencia sanitaria de seu, unha asistencia pública consecuencia da transferencia do Estado á Xunta de Galicia das competencias a esta comunidade autónoma do Servizo Galego de Saúde (SERGAS). Grazas a esta transferencia, os galegos dispoñemos dunha rede (insuficiente) de asistentes sanitarios dirixidos (mal que ben) pola Consellería de Sanidade e con centros médicos distribuidos con máis ou menos fortuna por todo o territorio da comunidade autónoma: o Clínico Universitario, o provincial de Conxo, o Gil Casares, o Psiquiátrico de Conxo e o Hospital do Barbanza, todos eles integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago, e 75 centros de atención primaria e 18 puntos de atención continuada; na área sanitaria da Coruña, que abrangue as comarcas de Fisterra, Terra de Soneira, Bergantiños, A Coruña e Betanzos, conta con centros hospitalarios que conforman o Complexo Hospitalario Universitario da Coruña: Hospital Universitario da Coruña, Hospital Marítimo de Oza, Hospital Abente y Lago, Hospital Teresa Herrera, Hospital Nosa Señora da Xunqueira (Cee), e os centros de especialidades do Ventorrillo (na Coruña), Carballo e Betanzos, 71 centros de saúde e 13 puntos de atención continuada; na Área Sanitaria de Ferrol comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal, que conforman o Complexo Hospitalario Universitario de Ferrol, os hospitais Arquitecto Marcide, Naval e Novoa Santos, e 28 centros de saúde (atención primaria); na área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos, Hospital Universitario Lucus Augusti, Hospital Xeral de Lugo (centro de día), Hospital de Calde (psiquiátrico), San José, Centro de Especialidades Praza do Ferrol, Hospitas Comarcal de Monforte e Hospital da Costa de Burela; na Área Hospitalaria de Ourense, Verín e Valdeorras, o Hospital Nosa Señora do Cristal, Santa María Nai, Santo Cristo de Piñor, Materno-Infantil Infanta Elena, Psiquiátrico Dr. Cabaleirio Goás, Centro de Especialidades Rúa do Concello, Hospital Comarcal de Valdeorras e Hospital de Verín, e na Área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés, o Hospital Provincial de Pontevedra, Hospital Universitario Montecelo, Hospital Público do Salnés (Vilagarcía), centro de especialidades Mollavao (Pontevedra) e 40 centros de saúde e 11 puntos de atención continuada en atención primaria. Na área sanitaria de Vigo (sur da provincia de Pontevedra), Hospital do Meixoeiro, hospital Nicolás Peña (antigo Hospital Municipal), Hospital Álvaro Cunqueiro, Hospital POVISA (Vigo), Centro integral de saúde Taboada, 53 centros de saúde e 10 Puntos de Atención Continuada.
Con toda esta estrutura, unha alta porcentaxe do persoal que a atende na comunidade autónoma galega cesará en pouco tempo na prestación dos seus servizos por mor da idade (xubilación) e non se albisca unha remuda substancial que permita pensar que se podan cubrir totalmente as prazas vacantes, dadas as escasas/nulas espectativas de futuro económico/profesional que agoiran aqueles que agora se dispoñen a colgar as súas batas brancas.
Teremos que retornar á atención médica en consultas privadas como acontecía cando se creou o SERGAS?.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...