Aguiño e Carreira renden homenaxe aos náufragos do Cartagena oitenta anos despois

06 Abril 2025

Aguiño e Carreira recordan os náufragos do ‘Cartagena’ oitenta anos despois dunha das maiores traxedias marítimas das dúas localidades

O 8 de abril de 1945, o pesqueiro Cartagena nº 3 afundiu nos baixos do Rinchador, en Corrubedo, levando consigo as vidas dos seus 21 tripulantes, todos veciños de Aguiño e Carreira. Agora, oitenta anos máis tarde, estas parroquias únense para renderlles homenaxe nun emotivo acto de lembranza.

As actividades incluiron unha ofrenda floral, conferencias e a proxección dun documental inédito que recolle testemuños de familiares e veciños. Frases como “Era unha noite mala, de lúa chea e o mar era rexo” e “Cando rompe un barco no Rinchador non hai deus que se salve” evocan a dureza do mar e a magnitude da traxedia.

A Casa do Mar de Aguiño quedou pequena para acoller aos asistentes, que demostraron que a historia do Cartagena segue viva na memoria colectiva. A recuperación dos corpos de só catro vítimas e o silencio que envolveu o evento durante décadas reforzan a necesidade de preservar esta memoria.

O evento tamén destacou o papel do maquetador de barcos Luis Crujeiras, quen, co seu empeño, deu visibilidade a este capítulo escuro da historia local. Crujeiras lembrou a súa conexión persoal co mar e dedicou o acto a todos os mariñeiros que perderon as súas vidas no océano, incluíndo ao seu pai.

Con esta homenaxe, Aguiño e Carreira demostraron que a memoria dos seus veciños perdura, converténdose nun exemplo de resistencia, solidariedade e conexión coa súa identidade marítima.

Tripulantes do Cartagena 3

Outros artigos

Publicidade

PEL
PEL

Revista en papel

Opinión

“Por qué mueren las aldeas” – Manuel Domínguez

“Por qué mueren las aldeas” – Manuel Domínguez

Por qué mueren las aldeas. Progreso de unos muerte de otros. Pasó en Portugal, pero podía ser aquí, y es aquí. Estaba en un viejo bar de aldea, cerca de una vieja estación de tren, estación que descansa en el olvido. Al otro lado en la aldea unas pocas casas...

“Un gravísimo error” – Manuel Domínguez

“Un gravísimo error” – Manuel Domínguez

Madre, error, gravísimo error. Un atardecer en la terraza, mesa colindante un niño, chiquitín le pregunta a la madre, cuando vendrá el coco o el hombre del saco. La madre responde más tarde al anochecer. Luego la madre se queja que el niño reclame luz encendida para...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.