“Cita a ciegas, en la tele”. Manuel Dominguez

17 Marzo 2025

Hay un programa en la tv, de cita a ciegas, lo veo, desde mi afición al conocimiento humano y a la sociología, desde, cuando conocí a Amado de Miguel.

Hay una pregunta para mi extraña, la que las chicas hacen a los chicos,

¿Y tú cuantas veces puedes hacer el amor en una noche? ¿Cuánto mide tu miembro? Esta pregunta muestra la ignorancia de desconocer, que la distancia de los labios a las amígdalas son 14 centímetros.

Haciendo un símil, es como decirle al chico, cuantos chuletones puedes comerte en una cena.

Cuando una cena romántica no consta de cuantos chuletones te puedes comer, sino de aperitivo, plato principal, postre, café y lo se tercie, es decir cambiar mantel por sábana, si fuera o fuese menester.

Evidentemente estaban confundiendo una noche de amor con una noche de fornicio, que poco tiene en común.

De igual manera que la cena tiene sus partes, también el acto, el acto de amor tiene las suyas, Deseo, Excitación, Meseta, Orgasmo y Resolución, y vuelta a empezar.

Llegado a este punto quisiera poner una nota de humor, o de tragedia.

Observad que cuando alguien te quiere poner en posición supino, todos te ayudan a desnudar, finalizada la fiesta, allá cada quien.

Regresando al tema, no se trata de cuantas veces uno pueda o no pueda vaciar el epidídimo.

Se trata de vivir un goce, un disfrute, conseguir vivir el acto al unísono.

Intercalar los fluidos, cuando tú hueles a hembra y ella varón ultrajado, cuando dos almas se besan y se confunden en una.

Cuando su epidermis sabe a canela fresca.

Cuando las feromonas habitan en el aire.

Cuando el éxtasis te traslada la séptimo cielo.

Por qué hay una gran diferencia entre amar y fornicar, pero quien nunca ceno en un buen restaurante lo desconoce.

Outros artigos

“Escoitar o vento”. Xosé Antonio López Silva

Cando a secretaria da Academia Sueca a chamou para comunicarlle a concesión do Nobel de Literatura, Anne Carson estaba en Islandia, segundo dixo, escoitando o vento. Aos setenta e seis anos, unha muller que viviu de ensinar grego antigo, traduciu a Safo e deulle nova...

+

“Xosé López, un premio Diego Bernal magistral”. Alberto Barciela

Le conocí en sus andanzas en La Voz de Galicia, le seguí en sus avatares en la Facultad de Comunicación de Santiago -en una carrera muy paralela a la de Margarita Ledo o Paco Campos-, colaboré con él de forma breve en sus trabajos para el Consello da Cultura galega,...

+

“El arte y la necesidad de pensar”. José Castro López

Ricardo de la Cierva publicó en los años ochenta el opúsculo titulado Cómo ampliar micultura. ¿Qué puedo hacer?, que escribió con el objetivo de ofrecer una guía prácticapara construir una cultura personal que no consiste solo en adquirir conocimientos, sinoen...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Juan Magán” – Xulio Xiz

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.