“Accidentes”. Xulio Xiz

12 Marzo 2025

Alguén comentoume que o Concello de Lugo, diante do estado de obras da cidade, ten advertido que non se fará cargo dos danos sufridos polos viandantes nos accidentes que ocurran ao camiñar pola zona de guerra na que se ten convertido boa parte do recinto amurallado.

No caso de que eso fose certo – que parece discutible ao ser obrigado itinerario o espazo afectado por esta especial Dana – entendo que segundo as obras se vaian rematando así o espazo volverá a ser territorio liberado, como se supón que é o caso da rúa Quiroga Ballesteros, aínda que conserve feridas producidas no conflito.

Nese escenario, un amigo sufríu caída importante, a resultas da que ten fracturadas tres costelas, polo que entendo non fixo reclamación por considerar que foi algo fortuito. Pero no mesmo lugar fun a pasada semana testemuña dunha evidencia do problema. Unha lucense, manifestamente máis áxil do que puidera parecer, tropeza nunha intersección que (tectónica de placas?) presenta un escalón de varios centímetros, e a resultas do tropezón bota a correr para non caer, conseguindo a verticalidade despois duns axitados pasos, parándose despois a mirar cara atrás como se non acabase de crer a sorte de non estamparse contra o chan.

Non digo que deban abrir no concello unha linea especial de axudas para atención dos damnificados, senón atacar o mal de raiz para ir solucionando problemas que o tráfico vai creando, comezando por sinalar os casos máis ostensibles. Porque en calquera momento pode pasar un accidente serio que, previa reclamación legal, poida facer saltar a banca no concello.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...