“Sete anos non son nada?”. Antón Luaces

17 Xullo 2024

Na mencida do 24 de abril de 2017, tres mariñeiros de Poio perderon a vida nun accidente protagonizado pola embarcación de baixura Nuevo Marco.

Foi na ría de Pontevedra, e sete anos máis tarde -coma se ocorrese onte- a Xunta informa que comeza a adopción de medidas tendentes a corrixir un grave desaxuste de seguridade para a navegación nas rías galegas que afecta diretamente á frota de baixura desta comunidade autónoma.

 As medidas anunciadas dan a entender que, finalmente, se vai proceder a iluminar todas e cada unha das bateas fondeadas en importante número nas augas desas rías, en maior número nas de Arousa e Vigo.

Un proceso este que, como medida preservativa, abre agora o goberno galego: sete anos dempois do acontecido e do que a asociación de titulados náutico-pesqueiros, AETINAPE, ás poucas horas de se ter rexistrado a traxedia, reclamaba unha fonda anàlise da Comisión de Accidentes e Incidentes Marítimos (CIAIM) que determinara as circunstancias que rodearon este “fatal triplo desenlace”, sorprendente “por se ter producido tan perto da costa”.

Entendía daquela AETINAPE que a CIAIM debería estudar , entre outras liñas de investigación, a posible implantación dunha medida preventiva “tan básica” como é a sinalización lumínica de  cada batea, por canto, con independencia de cal poidera ter sido a causa real do accidente, “existe un perigo potencial que compre aminorar”.

Sinalaban tamén os titulados náutico-pesqueiros a existenza nas rías de artefactos flotantes -plataformas petrolíferas, boias, zonas de perigo, etc.- entre as que figuran as bateas mexilloeiras. Estas, sendo unha enorme fonte de riqueza litoral, engadía AETINAPE, cuxa capacidade está fóra de toda dúbida, aparecen referenciadas en cartas mariñas, ocupando o lugar exacto asignado en función da súa concesión , estando ubicadas concretamente reguladas pola normativa vixente.

Son máis de 3.000 as bateas existente no litoral galego , das que máis do 95% están nas Rías  Baixas. Constitúen un obstáculo “invisible” nas noites escuras para as máis de 3,.000 embarcacións de baixura  (o 70% delas a faenar nas Rías Biaxas) que, tecnolóxicamente, son naves moi básicas que non disponen de máis elementos de observación alleos á capacidade visual dos propios profesionais ou a intución e experiencia a bordo.

Polo tanto, argumenta AETINAPE. a sijnalización lumínica sería unha medida básica de seguridade preventiva, tal e como son de todas as altas torres para a seguridade aérea ou os sinais reflectantes para a seguridade viaria.

“Tarde, mal e arrastro” a Xunta tenta paliar a desgracia rexistrada vai sete anos, cando a respostas “debeu darse en primeira instancia, nada máis rexistrada. Coma sempre, a remolque da sociedade civil”. Iluminar as bateas non é problemático. Abonda con querer facelo.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.