“Obituario: Teresa Guerra mestra de Aguiño”. Unai González

26 Agosto 2023

Recollemos esta pequena lembranza e homenaxe de Unai González, a doña Teresa, mestra no colexio de Aguiño toda a vida (ou ao menos dende 1980, ata a súa xubilación en 2015.

Obituario.

Adeus doña Teresa, ata sempre profe.

Síntome moi triste porque marcha unha persoa maravillosa, un ser inigualable e único, deses que marcan a vida de cantos a coñecen, non dos que a atopan no camiño senón dos que a coñeceron de verdade porque, doña Teresa, foi moitas veces incomprendida e quizais por elo non foi boa para todos, pero acaso alguén o é?.

A miña profe, a miña amiga Teresa foi unha loitadora sempre, orgullosa dela misma e foi tamén un apoio constante a calquera que o necesitara; leal e sinceira, franca e xusta, boa e xenerosa con todos aqueles que a quixemos nin máis nin menos que por ser desa maneira.

Doña Teresa marcou a vida de xeracións enteiras no colexio de Aguiño, de homes e mulleres que antes foron cativos e que aprendemos lengua e literatura española con ela, pero que tamén aprendemos a ser libres, inquedos, reivindicativos, transgresores e a non comulgar con calquera cousa nin apoiar ao pensamiento único ou o “queda ben”. A crítica da razón é a que nos fai ser independentes e autónomos e eu debo moito do meu ser, da persoa que hoxe son ás ensinanzas e consellos desta muller única e irrepetible.

Na súa humildade e no feito de non renderse nunca está a súa valía,  morrer de pé antes que vivir de xeonllos e por iso non quixo nin siquera que da súa enfermidade soubese ninguén máis que os estritamente necesarios; non quixo dar pena nin causar tristura, non quixo deixar á xente que a quería cun recordo amargo e por iso eu a lembro sorrinte,  cariñosa, chea de vida e de luz, como naquel último encontro fortuito na rúa unha tarde de inverno.

Agora marchou e xa non sei onde estará a súa luz e a súa voz, o seu sorriso e o brillo duns ollos cuio linguaxe aprendín a entender de neno… agora marchou a profe a ensinar no alén e deixou orfos os verdes pupitres da EXB nos que aprendemos a querer, soñar, amar, sufrir… con Bequer, Lorca, Cervantes, Quevedo, Machado, Pardo Bazán, Azorín, Baroja, Cela, Manrique, Rubén Darío… ou Miguel Hernández con aqueles versos de “Cartas”: “Aunque bajo la tierra, mi amante cuerpo esté,  escríbeme a la tierra, que yo te escribiré”. Vou extrañarte moito profe,  pero a lembrarche sempre e levarte comigo no corazón e na memoria e escribireiche á terra para agardar que nos meus soños me alentes, me contestes e aconselles.

D.E.P. Bicos ao ceo.

Unai González Suárez. Aguiño.

Outros artigos

O PSOE de Ribeira acusa ao Executivo local de “falta de propostas”

O PSOE de Ribeira tamén fixo balance do ano de Goberno do PP e PBBI logo da moción de censura consumada en outubro do ano pasado. No seu balance afirmou que a alcaldesa, coincidindo co primeiro aniversario da moción de censura, "segue sen ofrecer solucións á fronte da...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando la huelga cambia de destinatario”. José Castro López

“Cuando la huelga cambia de destinatario”. José Castro López

Vaya por delante que la huelga es una conquista consagrada que tienen los trabajadorespara reivindicar y defender sus derechos. De hecho, en lo que llevamos de democraciatodas las huelgas generales se convocaron por razones laborales contra las políticas delGobierno...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.