De contar co resplado científico, a Comisión de Medio Ambiente, Océanos e Pesca da UE non poría, probablemente, atrancos legais -non desboto outros- á posibilidade de estabelecer TAC plurianuais. Así o dixo en Vkogo o titular deste departamento comunitario, Virginijus Sinkevicius, quen garante que a Lei de Restauración non vai ter impacto no arrastre (o que non debe entenderse, engado pola miña conta persoal, como aceptación de eliminar o veto ao palangre nos 87 Ecosistemas Mariños Vulnerábeis prohibidos á pesca o pasado mes de outubro en base ao previsto no Regulamento de Augas Profundas e, no seu defecto, naqueles derivados da revisión dos peches, actualmente en proceso).
Polo tanto, a Comisión da un paso avante no senso de levantar as causas que motivaron a preocupación do sector arrastreiro porque a Lei de Restauración da Natureza “non terá ningún impacto sobre os arrastreiros”, segundo Sinkevicius, de quen no fío o máis mínimo porque ou mente moi ben o comisario, ou moi errado está o sector, que se amosou enormemente afectado polo anuncio da revisión do Regulamento de Augas Profundas no senso sinalado: vetar 87 ecosistemas mariños que a Comisión considera vulnerábeis pola acción pesqueira que exerce o arrastre.
A “ienca” , moi de moda nos anos 60, falaba de “un, dous, tres, adiante e atrás” e este é, na miña opinión, o baile que Sinkevicius practica desde que chegou á Comisión de Medio Ambiente, Océanos e pesca da Unión Europea, de ganchete co máis significado das organizacións medioambientalistas mundiais.
