“Un martes de protesta comunitaria do sector pesqueiro con desigual resposta”. A.Luaces

09 Maio 2023

Antón Luaces.- Ía ser un día de protesta global, comunitaria, de sereas e buguinas que resoaran nos miolos do eurocomisario Sinkevicius e, polo acadado a ese “chamado de socorro” con escasa resposta en portos e caladoiros, foi unha protesta de pouco ruido. 

Nun  porto pesqueiro como e de Vigo, só se escoitou a buguina dun barco de pesca, aínda que sí houbo concentración de armadores. No de Ribeira, concentración de armadores e algúns tripulantes e mini-concerto de sereas dos pesqueiros atracados. En Marín e Cangas, concentracións. Nos de Burela e Celeiro, apoio moral decidido tanto en terra (nos portos) como no mar, con vídeos explícitos das pitadas durante as manobras de pesca. Na Coruña, nubes e un aquel de apoio sentido.  Houbo sí, mobilizacións, pero en Fa menor en canto a zunido. Sinkevicius, o gran eurocomisario, tería unha noite en paz. Moita máis da que pasarían, ben seguro, os tripulantes e armadores das frotas para as que a Comisión Europea deseña un pano mariño con 87 bodoques nos que as embarcacións de arrastre de fondo non poderán pescar entre os 400 e os 800 metros de profundidade.

Mal que ben, a frota europea levou a cabo no mediodía deste martes unha protesta contra as políticas da UE que están a pór en xogo o futuro dun sector indispensable para Galicia e outras comunidades pesqueiras. A defensa que a frota comunitaria galega fixo non foi, de todos os xeitos,  máis contundente pola hora e porque a inmensa maioría dos barcos están no mar. Sí se evidenciou o apoio á protesta das organizacións pesqueiras EBFA, Europëche e Cepesca convencidas, ao igual que as tripulacións,  de que a pesca forma parte de Europa, da súa cultura e as súas tradicións.

Coa protesta, o sector amosa o seu malestar polos vetos e as restricións ás artes de pesca de fondo propostas pola Comisión Europea materializadas nun Plan de Acción -en proceso de revisión-  que é máis ben un Plan de Inacción. 

Un 9 de maio que, sendo o Día de Europa non é un día de celebracións para a pesca comunitaria, porque as comunidades pesqueiras -caso de Galicia- están a vivir das lembranzas, do clásico “tempos aqueles”, por non aplicar o contundente “tempos fugit”. Un Día de Europa para emitir unha chamada de socorro coa que facer que a Comisión de Pesca rectifique e poña ao eurocomisario Sinkevicius no curruncho de cavilar sobre o que significan os milleiros de quilómetros cadrados de caladoiros pechados á pesca de fondo e o 28% da frota pesqueira desaparecida nos últimos 20 anos a golpe de plans de accións deseñados por mentes en absoluto abertas á pesca da que moitos dos seus antergos viviron nunha Europa que nen era unida nen, moito menos, única.  E que, agora que aparentemente o é, está a facer todo o contrario do que debería realizar para que esa unión e unidade se traduza en feitos.

Maís información en La Voz de Galicia

Outros artigos

“A vivenda” – José Manuel Pena

É un ben de mercado para o negocio particular ou un dereito básico, fundamental e humano, como pode ser a educación, a sanidade, a prestación por desemprego ou a xubilación? A vivenda, en Galicia e no resto de España, continúa sendo un negocio e un ben de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“A forza da gratitude”. Luís Celeiro

“A forza da gratitude”. Luís Celeiro

Daquela, hai algo máis de cincuenta anos, algúns dos aldeáns e aldeás das aldeas de Lugochegaban ao Instituto para abrir as portas do futuro, pechadas a cal e canto para os fillos daMariña, para os das montañas da Fonsagrada, dos Ancares, do Courel e da Lóuzara...

“Pedir perdón, el valor de la palabra” – Manuel Domínguez

“Pedir perdón, el valor de la palabra” – Manuel Domínguez

Se les pide que pidan perdón, (no se para que), que manifiesten un acto de fe, que se arrepientan, se le pide lo que ya se sabe que no se obtendrá. Yo personalmente en el juego del circo político, pediría mil perdones , si ello le satisface, al fin de cuentas, nada va...