Que os mares e océanos son un patrimonio universal para goce e a supervivencia de todos os habitantes do planeta parece que non o teñen moi claro moitas multinacionais ou empresas pesqueiras que se dedican a buscar o seu lucro persoal á conta de utilizar artes prohibidas e exercer a pesca ilegal en zonas de especial protección.
Segundo a CCAMLR, que é un organismo internacional para a protección dos recursos, da flora e fauna, dun dos poucos lugares virxes do planeta, que é a Antártida, hai certos pesqueiros, entre eles algúns españois, que se dedican a meter man ao bacallau negro, en zonas prohibidas, a través da utilización de redes ilegais que esquilman todo canto hai no fondo. É sabido que nesta zona do planeta faenan decenas de buques de pesca de moitos países do mundo enteiro. Por iso ao ser a Antártida unha zona sen dono hai un acordo internacional, entre países, para protexer a enorme riqueza do lugar.
Como en case todo, na vida, sempre hai os listiños que non se preocupan máis que de aumentar as súas riquezas á conta de danar o ecosistema natural (capturas ilegais) e poñendo en risco a vida de persoas inocentes (tripulantes). Estes armadores ou propietarios dos buques están nas súas casas, mentres tanto os tripulantes xóganse a vida pescando en zonas prohibidas e con artes ilegais.
Se os buques son detidos polas patrulleiras de vixilancia quedan sen barco. Logo compran outros máis económicos que non cumpren coas condicións mínimas de seguridade. Se todo sae ben, estas empresas armadoras, (non os tripulantes) poden obter unhas ganancias do 90% do investimento. Todo vale con tal de sacar suculentos beneficios. Teñen que manter o status social aínda que sexa á conta de exercer, profesionalmente, como “piratas do mar”.
