“Homo Musicalis”. José Antonio Constenla

03 Xaneiro 2022

Sen importar a que hora termínese a noite anterior, é tradicional na miña casa inaugurar o mes de xaneiro almorzando co Concerto de Aninovo da Orquestra Filarmónica de Viena. Nesta ocasión, entre chocolate e froitas do Nadal, pensaba no valor esencial da música.

Pechar os ollos, escoitala, sentila, deixarse levar por ela, é liberar a imaxinación, viaxar, elevarse, ser máis libre… A música, unha das expresións máis sublimes da creatividade humana non é soamente un conxunto de sons agradables ou unha manifestación estética dos sentimentos, é tamén unha invitación para o sosegado goce da vida. É, en suma, unha forma de comunicación e de identificación. Platón explícao moi ben, “a música dá alma ao universo, ás á mente, voos á imaxinación, consolo á tristeza e vida e alegría a todas as cousas”.

A música é froito da expresión e da beleza interior do home, é a utopía do soño e da bonhomía da persoa. Realmente é un exercicio inconsciente de metafísica no que a mente non é consciente de que está filosofando. É fonte de alimento para o espírito, axuda ao home a través do seu semántica a ser mellor persoa, á superación constante por e para os demais e supón unha esperanza real de transformación da sociedade. En certa ocasión preguntaron a Beethoven, que era a música, el respondeu: “A música é unha revelación máis alta que a ciencia ou a Filosofía”.
A música non se creou por si soa, é o reflexo das emocións e a sensibilidade de persoas reais de carne e óso: Mozart e o seu amor pola vida, que o levo a escribir a música que mellor representa a felicidade. Beethoven quen no seu afán de exaltar a bondade como valor superior e máxima moral e ética compuxo moita da música máis nobre xamais escrita. Bach, que asinaba todas as súas obras coa inscrición “ Soli Deo Gloria”, só para a gloria de Deus, e que como un faro iluminou e guío a todos os compositores posteriores a través da mestría da súa música.

A música é a viaxe que se propón a todo aquel que se anime a deixarse conmover pola máis universal das literaturas, pola matemática do sentimento, a arquitectura da personalidade, ou a pintura da cor das emocións. Miremos onde miremos sempre atopamos música. Forma unha parte tan esencial do ser humano que se fai inseparable do mesmo e
“expresa todo aquilo que non pode dicirse con palabras e non pode quedar no silencio” (Víctor Hugo).

Algúns científicos chegaron a soster que o termo “ Homo musicus” axústase máis á realidade que o de “ Homo sapiens”. Nietzsche dicía que “a vida sen música sería un erro” e a isto só cabería engadir ademais, que se non
existise, o ser humano tería que inventala, porque alguén podería imaxinarse a vida sen música?

Outros artigos

“Lisboa, luz cosmopolita”. Alberto Barciela

En apariencia, lo único que vemos de la ciudad es lo que la ciudad nos muestra. Lisboa es traslúcida, se da toda en su generosa actitud para quien se predispone a admirarla, para los que abren sus brazos con el fin de abarcar un pequeño pleno universo cosmopolita,...

+

“Saber lo que cobramos”. José Antonio Constenla

El presidente de la CEOE, Antonio Garamendi, ha propuesta que losempresarios ingresen a cada trabajador la totalidad de su salario y quedespués sea el Estado el que se ajuste con ellos y les cobre loscorrespondientes tributos sobre su nómina. Así, estos, podrían...

+

“Enfermedades terminales”. José Manuel Pena

Estos últimos días las visitas al hospital fueron frecuentes para acompañara un buen amigo que se encuentra viviendo unos difíciles momentos por sudelicado estado de salud. Esta circunstancia me abrió un poco más los ojos ala realidad del sufrimiento, el dolor, el...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Mellor é falar”. Luís Celeiro

“Mellor é falar”. Luís Celeiro

Moitos dos lectores lembran como era aquelo de chamar por teléfono aos parentes deMadrid ou de Barcelona, ao noivo de Lleida ou de Cádiz, ao veciño emigrante en Suíza ou encalquera lugar industrial de Alemaña. Moitos aínda se acordan hoxe daquel teléfonoparroquial que...