“Nin a luz poderemos acender”. José Antonio Constenla Ramos

Unha nova incorporación amplia a nosa sección de opinión. Trátase de José Antonio Constenla , licenciado en dereito pola universidade de Santiago y da PDD Executive Education no IESE Business School (Universidad de Navarra). É columnista de diferentes medios de comunicación (El Correo Gallego, El Progreso de Lugo, El Diario de Pontevedra, Código Cero entre outros.

Desenvolve a súa actividade no mundo da consultoría de comunicación e en proxectos para Administracions e ONGs.


A electricidade en España rexistra récords (o 20 de xullo foi o día coa tarifamás cara en 20 anos) e no Goberno reina o silencio, a pesar de que lahemeroteca lémbranos como na oposición arremetían contra o Gobiernosi a luz subía: “Ningún Goberno decente debería tolerar” unha subida superioral 10% nun ano (Alberto Garzón). As subidas son un “golpe do Goberno ás familias” (Pedro Sánchez). Hai que recoñecer que non sempre é fácil conxugar os tres principios básicosque deben rexer a política enerxética: Competitividade (baixos prezos para losconsumidores), Seguridade da Subministración (que nunca falte enerxía) ySostenibilidad (minimizar as emisións de CO2). Ser abanderado do ecoloxismo pode ser atractivo desde o punto de vistapolítico e social, pero é moi custoso para a maioría de a poboación. ElGobierno quere que dependamos das enerxías renovables, sen ter encuenta que estas non sempre están dispoñibles porque dependen de lascondiciones climatolóxicas. Cando isto sucede, o sistema acode a otrasfuentes como o gas (actualmente moi caro), xa que politicamente se desechael uso da enerxía nuclear que funciona sempre e ademais é barata. Losesfuerzos por alcanzar en 2030 o obxectivo de redución de gases de efectoinvernadero, pouco ou nada servirán a a salvación do planeta, xa que esterecorte só supón o 0,2% das emisións globais. Con todo, hanaprobado un dos plans de transición enerxética máis radicais do mundo.O 1 de xuño entrou en vigor unha nova factura da luz, cuxa finalidade espenalizar o consumo, aplicando prezos máis altos en determinadas horas ydías. Xa que as horas máis baratas son as noites e as fins de semana,haberá que cambiar o tempo dedicado ao descanso e á familia, a pasar elaspirador, lavar, pasar o ferro, ou cociñar para a semana. Este sistema é undespropósito para os máis desfavorecidos e para os que non poden cambiarsus hábitos de consumo (as persoas dormen cando dormen!) Laprecipitada transición ecolóxica é cara, pero quen é responsable do preciode a luz, cando o 55% da factura son impostos, subvencións e costesregulados, mentres que o 45% restante é o que realmente custa laelectricidad? Desde logo hai que facer un uso máis eficiente e intelixente deste bienescaso, pero, sobre todo, hai que seguir usando tecnoloxías que dean firmezaal sistema (nuclear ou ciclos combinados), reducir impostos e sacar os costesregulados do recibo, non como pretende agora o Goberno de maneira puntual ytemporal, senón de maneira definitiva.Novos tempos esixen novas medidas, pero estas han de ser progresivaspara facilitar a adaptación, pola contra, crecerán as brechas e lasdesigualdades. Parece que algúns se tomaron en serio o de que España viva en tebras.