Por mor dos últimos acontecementos que se viven en Afganistán e outros moitos países do mundo póñense de manifesto, unha vez máis, os intereses económicos e xeoestratégicos dos países máis ricos (principalmente de EE.UU, Gran Bretaña, Francia) á conta da inestabilidade, os conflitos bélicos e a miseria dos países máis empobrecidos e cun importante número de recursos naturais.
A comunidade internacional é cada vez máis elitista e defensora dos intereses particulares de certos países e as súas empresas multinacionais. A vida das persoas non ten ningún valor fronte á prioridade e o despropósito de poder conseguir os seus obxectivos.
A empatía e a solidariedade brillan pola súa ausencia cara aos países do denominado terceiro mundo. En occidente presumimos de avanzados e de ser exemplo de liberdade e democracia pero que non somos capaces de transmitir ou de exercer os devanditos valores cando imos traballar neses países.
Consideramos a esas persoas como inferiores e utilizámolas para conseguir os nosos obxectivos. Preferimos as súas situacións precarias, de vulnerabilidade e de falta de liberdade para impor o noso colonialismo natural, económico e empresarial. A vida desas persoas nada importa fronte ás nosas metas persoais e profesionais.
