“Verdades a medias e declaracións apocalípticas”. Antón Luaces

Evitar a captura accidental de cetáceos, ou cando menos monitorizalas cando se produzan, será a misión primordial -talvez máis que pescar- dun total de 13 buques que levarán a bordo cámaras que reflectirán en circuito pechado de televisióna información recompilada que esixe a Secretaría General de Pesca do Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentació (MAPA) para dar resposta ás advertencias neste senso emanadas da Unión Europea.A medida, como xa é notorio, formas parte da estratexia española que tenta establecer medidas qwue minoren e melloren o coñecemento científico para reducir as capturas accidentais de cetáceos durante as actividades pesqueiras. É dicir: realizar proxectos pilotos con esas cámaras, a cambio de non computar as capturas realizadass nas devanditas mareas contra as súas cotas asignadas globalmente a España ata un 2% de cada stock. Os 13 buques pertencen a organizacións de pesca galegas e as cotas afectadas, xarda, xurelo, pescada sur e rapante.Ata aquí, todo máis ou menos admitido. Mais como paga a UE esta receptividade dos pesqueiros galegos?. Pois cunha nota explicativa distribuída o pasado venres pola Comisión Europea (CE)  só a algúns membros do Parlamento Europeo e na súa maior parte da Comisión de Medio Ambente,  feito que produciu unha grande indignación no sector polo “retrato” que a CE fai do seu propio sector pesqueiro evidenciando amáis unha fonda falta de coñecemento sobre a súa actividade. Están chovendo críticas a moreas sob re esta cuestión porque se cuestiona inxustamente o historial impecable -afirma a organización Europêche, que preside o sanluqueño Javier Garat-  de cumprimento das frotas da UE e danan a imaxe do sector, amáis de amosar unha explícita falta de empatía cos pescadores e un fondo descoñecemento da realidade pesqueira.
Cal é o papel da pesca no seo da Comisión Europea encargada, entre outros asuntos deste sector de negociar licenzas de pesca, establecer co Consello de Ministros de Pesca da UE os TAC e cotas das distintas especies -poucas- que se poden pescar cada ano, e levar de cabeza ós armadores e tripulantes nas negociacións (?) post brexit.Canto máis interesado está o Comité de Pesca noutros aspectos que nos propiamente relacionados coa pesca e os milleiros de traballadores dun sector que a propia Unión Europea, a través desta Comisión, está maltratando dende vai anos e levando a onde xa levou centos de buques -especialmente españois- que hoxendía son mera lembranza?.Javier Garat, que é secretario xeral da patronal pesqueira CEPESCA e presidente de Europêche foi claro cando dixo: “os pescadores comunitarios e as súas organizacións desexan manter unha relación construtiva coa Comisión Europea, pero este obxectivo resulta cada vez maís difícil cando a propia Dirección Xeral de Asuntos Marítimos e Pesca considera e describe ao sector coma unha forza  destrutiva”. Con acccións deste calibre, a Unión Europea e o sector pesqueiro non precisa de enimigos: xa os ten na súa estrutura. Abofé.