Non é de hoxe. Nen tan sequera de onte. Ven de outrora, cando un Goberno en minoría tivo que recorrer -tragando sapos- á axuda dos nacionalistas bascos para poder se manter no garigolo do poder. E a campaña da xarda no caladoiro Cantábrico Noroeste é, cada ano, un cabalo de batalla no que os xinetes son os armadores e tripulantes dos aproximadamente 250 barcos de baixura de Galicia, Asturias, Cantabria e País Basco que van a ela, á cabala, desde os límites con Francia ata os que España ten con Portugal no sur de Galicia.O problema derívase da desigoaldade de trato e oportunidades que outorgan a bascos e cántabros ós denominados dereitos históricos, consecuencia das capturas asimesmo históricas que son as que se realizan a partires dunha data determinada regulamentariamente e que benefician ostensiblemente aos armadores e mariñeiros vascos e cántabros (máis aos primeiros) en detrimento desa especie de refugallo que queda no caladorio nacional Cantábrico Noroeste para os seus compañeiros asturianos e galegos. Unha proba evidente da inexistente “solidariedade” e que deixa claro que o que prima no mar é o interese particular de cada quen por máis que en Galicia existan algúns armadores que son quen de renunciar a parte dos seus “dereitos históricos” para repartir estes con aqueles que carecen deles.Uns dereitos que emanan da Lei 3/2001, de 26 de marzo, de Pesca Marítima do Estado que percuran, segundo se entende da súa redacción, como baseada no equilibrio das posibillidades existentes e na explotación racional e responsable para opter o emprego ótimo dos seus factores de produción, favorecendo deste xeito a súa rendibilidade e mellorando as condicións da pesca para acadar unha política de igualdade de oportunidades de carácter horizontal.Dos obxectivos establecidos pola Federación Nacional de Cofradías de Pescadores, figura o de non renunciar nunca a mellorar esta situación para que a igoaldade de oportunidades sexa efectiva é primordial, segundo manifestaba o presidente da entidade, o galego Basilio Otero, que sabe que vai custar moito que uns poucos renuncien a esas prebendas dos dereitos históricos, pero que non perde o ánimo para acadalo.
