“A xarda, cabalo de batalla no Cantábrico noroeste”. Antón Luaces

22 Marzo 2021

Non é de hoxe. Nen tan sequera de onte. Ven de outrora, cando un Goberno en minoría tivo que recorrer -tragando sapos- á axuda dos nacionalistas bascos para poder se manter no garigolo do poder. E a campaña da xarda no caladoiro Cantábrico Noroeste é, cada ano, un cabalo de batalla no que os xinetes son os armadores e tripulantes dos aproximadamente 250 barcos de baixura de Galicia, Asturias, Cantabria e País Basco que van a ela, á cabala, desde os límites con Francia ata os que España ten con Portugal no sur de Galicia.O problema derívase da desigoaldade de trato e oportunidades que outorgan a bascos e cántabros ós denominados dereitos históricos, consecuencia das capturas asimesmo históricas que son as que se realizan a partires dunha data determinada regulamentariamente e que benefician ostensiblemente aos armadores e mariñeiros vascos e cántabros (máis aos primeiros) en detrimento desa especie de refugallo que queda no caladorio nacional Cantábrico Noroeste para os seus compañeiros asturianos e galegos. Unha proba evidente da inexistente “solidariedade”  e que deixa claro que o que prima no mar é o interese particular de cada quen por máis que en Galicia existan algúns armadores que son quen de renunciar a parte dos seus “dereitos históricos” para repartir estes con aqueles que carecen deles.Uns dereitos que emanan da Lei 3/2001, de 26 de marzo, de Pesca Marítima do Estado que percuran, segundo se entende da súa redacción, como baseada no equilibrio das posibillidades existentes e na explotación racional e responsable para opter o emprego ótimo dos seus factores de produción, favorecendo deste xeito a súa rendibilidade e mellorando as condicións da pesca para acadar unha política de igualdade de oportunidades de carácter horizontal.Dos obxectivos establecidos pola Federación Nacional de Cofradías de Pescadores, figura o de non renunciar nunca a mellorar esta situación para que a igoaldade de oportunidades sexa efectiva é primordial, segundo manifestaba o presidente da entidade, o galego Basilio Otero, que sabe que vai custar moito que uns poucos renuncien a esas prebendas dos dereitos históricos, pero que non perde o ánimo para acadalo.

Outros artigos

“Cariño: un pequeno gran punto negro contaminante”

Non se sabe con exactitude o grao de contaminación que pode provocar en Galicia unha empresa que, como Altri (en Palas de Rei, Lugo), vai utilizar o eucalipto como materia prima a partir da que extraer fibras téxtiles; máis é evidente que existe medo ao que a...

+

“Tiempos verbales”. Alberto Barciela

No sé en que justo momento, si es que lo hubo alguna vez, perdimos el rumbo político y el social. No identifico en qué instante se distrajeron las referencias de los valores esenciales para la convivencia, para el entendimiento, para la discusión constructiva y la...

+

“Ciudades más habitables”. José Antonio Constenla

Ciudades más habitablesEn plena resaca de las elecciones europeas, tal vez viene bien paradesengrasar, hablar de cómo haremos que nuestras ciudades sean máshabitables, algo sobre lo que la Unión Europea va a tener mucho que decir,sobre todo en un momento de transición...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

A morte, se pensas nela, se recordas ao amigo no cadaleito camiño cara ao máis alá ou seves ao teu pai deitado caladamente nun féretro de madeira nobre, diante dunha multitudede xente chorando, a morte -dicimos- fai estremecer a alma dos vivos, fai que se apague aluz...