“A cadratura do círculo”. Antón Luaces

21 Marzo 2021

O que a Xeometría, a regra e o compás non lograron desde a antigüidade clásica -a cuadratura do círculo- parece atopar unha vía de resolución no polémico porto de Langosteira: haberá tren e a intermodalidad é un obxectivo á vista. Cando?. As respostas comezarán a producirse unha semana despois da Semana Santa. Palabra de José Luis Ábalos

​Os catro ángulos rectos dun cadrado que nunca, desde a antigüidade clásica, puideron dar unha resposta correcta ao intento de cuadratura do círculo parecen achar a área correcta situando onde corresponde e como ángulos verdadeiros ao presidente da Xunta, ao ministro José Luis Ábalos, ao presidente de Portos do Estado e á alcaldesa da Coruña en puntos equidistantes do centro dese hipotético cadrado e círculo que é o Porto Exterior de Punta Langosteira. Ábalos dixit: “.. nunha visión de conxunto, con intervencións sectoriais. Comprometémonos a encarar a conexión ferroviaria dentro dunha formulación razoable co esquema dentro da intermodalidad” (o que non aclara nada se non é o compromiso de asumir a conexión ferroviaria con Langosteira). E segue o ministro: “O Goberno vai abordar a conexión ferroviaria`[…] pendente do Plan Europeo e os Fondos Ordinarios da Comisión” [..] para facer un chamamento á colaboración: “.. co concurso das tres administracións” (esqueceuse dunha das catro esquinas) e fixa prazos: “… a semana seguinte á Semana Santa” para establecer un novo diálogo “con achegas ao proxecto do concello da Coruña” (recuperou a memoria e apareceu a cuarta das catro esquinitas dunha cama á que o que isto subscribe cualificou de Cuadratura do Círculo.

Inés Rey García, avogada, nai, esposa, alcaldesa: “Espero que a Xunta e a Autoridade Portuaria sómense á procura de solución antepoñendo os intereses da cidadanía. É a única forma de desbloquear a situación e de converter o traslado da actividade industrial ao Porto Exterior nunha oportunidade para A Coruña”. Evidentemente. Quen o dubida?. Nun tris. A Coruña crece se crece o porto, pero o porto local. Oxalá tamén se crece a actividade do porto de Langosteira (Arteixo).

As débedas contraídas pola Autoridade Portuaria para a construción do Porto exterior?. Pecata minuta: privatízase o porto local, constrúense edificios, ábrense novas avenidas e óbvianse así as normas Schengen. Todos contentos co xogo das catro esquinas ata que alguén reclame o pago das contas. Unha boa medida: condonando débedas ao estilo Valencia, que é a terra das flores, da luz e do amor. E nós, en Langosteira, temos percebes e proxectos errados dos que nos esqueceremos cando vexamos a realidade do proxectado polos catro ángulos rectos nos que se apoia a cuadratura do círculo langosteriano. No centro, a cidadanía.

Outros artigos

“Cariño: un pequeno gran punto negro contaminante”

Non se sabe con exactitude o grao de contaminación que pode provocar en Galicia unha empresa que, como Altri (en Palas de Rei, Lugo), vai utilizar o eucalipto como materia prima a partir da que extraer fibras téxtiles; máis é evidente que existe medo ao que a...

+

“Tiempos verbales”. Alberto Barciela

No sé en que justo momento, si es que lo hubo alguna vez, perdimos el rumbo político y el social. No identifico en qué instante se distrajeron las referencias de los valores esenciales para la convivencia, para el entendimiento, para la discusión constructiva y la...

+

“Ciudades más habitables”. José Antonio Constenla

Ciudades más habitablesEn plena resaca de las elecciones europeas, tal vez viene bien paradesengrasar, hablar de cómo haremos que nuestras ciudades sean máshabitables, algo sobre lo que la Unión Europea va a tener mucho que decir,sobre todo en un momento de transición...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

“Para vivir ben, Galicia!”. Luís Celeiro

A morte, se pensas nela, se recordas ao amigo no cadaleito camiño cara ao máis alá ou seves ao teu pai deitado caladamente nun féretro de madeira nobre, diante dunha multitudede xente chorando, a morte -dicimos- fai estremecer a alma dos vivos, fai que se apague aluz...