“E sigo crendo nos Reis Magos de Oriente”. Manuel Dominguez III

No outono da miña vida, creo nos Magos de Oriente e talvez máis que nunca, non me imaxino a vida sen amor, sen esperanza, sen ilusións, sen xogos, sen alegrías.
Mentir: é cando un finxe algo contrario ao que sente
Sentir: experimentar unha impresión, pracer ou dor espiritual.
E eu son dono do meu sentir
Podemos sentir maior pracer cando vemos aos nosos hijitos ou netos con esa infancia virginal abrir a sorpresa dos xoguetes, ou a cara de gratitude da nosa amada, ante a sorpresa coñecida.
Como definiriamos o rostro dos nosos pais, cando os Magos tamén cumpren os seus desexos.
Seica non cremos na maxia, coñecendo a oculta realidade
O amor: eu podo dicir que a folla namorase convértese en flor e esta en froito, e poderedes responderme iso é unha resposta biolóxica.
Podemos concibir a vida sen música, sen poesía, talvez si, pero iso non sería vida.

Anos 70 cabalgata de reis. Consistoiro de Ribeira. Foto Dominguez


A principio da década dos 70, moi ao principio Ribeira ese ano non tivo cabalgata de Reyes, vi a nais sorprendidas, niñitos desilusionados, caras tristes, falei co alcalde coñecido Doutor internista do pulmón, e propúxenlle que o vindeiro ano os meus amigos e eu poderiamos encargarnos de organizar a cabalgata.
E así foi, como mostran as fotos, a empresa Adelino deixounos un todo terreo e un camión, as mamas as sabanas de cama, compramos fachos, tentabamos dar o maior realismo, ningún accidente, na noite relucía o lume dos fachos, e a luz nos ollos da infancia, caramelos, Ribeira resplandecía de alegría.
Lembro tentar, que os Magos fosen en cabalos, fixemos xestións, pero non era o oportuno.

Anos 70 cabalgata de reis Ribeira. Foto Dominguez

Ao final desde aquela fermosa Casa do concello, os Magos de Oriente dixeron as clásicas palabras aos nenos, ás nenas e aos non nenos, aos adultos que alí estaban presentes.
Penso que os nenos que crecen felices de adultos non fan guerras.
Penso que o neno ten dereito a ser feliz, que non se lles pode roubar a infancia.

Foto Domínguez


Poderá haber maior crime que roubar os teus soños?
No outono da vida, si, pero uno só é vello cando deixa de soñar.
Dou grazas póstumas ao no seu día Alcalde, Félix G Arriaga, por confiar en nós mozos veinteañeros, e a todas e todos os participantes, que hoxe son avoas e avós.
Feliz 2021, que se cumpran os vosos soños