Conta atrás cara aos Premios Goya do documental Sólo son peces, da sonense Paula Iglesias

Unha das obras cinematográficas con máis posibilidades de ser recoñecida este ano nos Premios Goya vén da man dunha directora da nosa terra: Paula Iglesias, nada en Porto do Son no 1986. Paula é a co-directora de Sólo son peces, un documental que nos achega ás vidas de tres mulleres, Teslem, Dehba e Jadija, que traballan nunha piscifactoría nos campamentos de poboación refuxiada saharauí, en pleno deserto de Alxeria, lonxe da súa terra de orixe por mor dun conflito con Marrocos que, literalmente, rouboulles o seu país e posibilidade de regresar.

O documental, que se titula Sólo son peces polo seu contacto cos seres acuáticos (un recordatorio constante da súa estreita relación interrompida co mar que baña o antigo Sáhara Español), está entre as contribucións nomeadas este ano aos Premios Goya. O vindeiro luns saberase finalmente se Sólo son peces, dirixido xunto con Ana Serna (Bilbao 1988) a través da produtora compartida Al Borde Films, acada un oco entre as obras finalistas do xénero documental.

O achegamento á vida das mulleres saharauís de Tinduf proposto pola sonense Paula Iglesias e Ana Serna pode verse estes días na Rede, na páxina web do documental.

Argumento

A poboación saharauí refuxiada nos campamentos situados en Tinduf (Alxeria) fai fronte desde hai 45 anos a duras condicións de vida en pleno deserto, agravadas pola escaseza de recursos e a dependencia da axuda internacional. Con todo, o pobo saharauí provén dun territorio rico en recursos naturais, reservas de auga e unha costa cun importante caladoiro. A pesar de verse privada do seu mar, demostraron a súa capacidade de superación e resistencia coa posta en marcha dunha piscifactoría en plena hamada (deserto). Unha zona que pode alcanzar os 50 graos centígrados no verán e onde as tormentas de area destrúen o invernadoiro que protexe aos peixes do frío da noite.

Teslem (32) , Dahba (33) e Jadija (30) son tres mulleres nadas nos campamentos de refuxiados saharauís ao sur de Alxeria. Saíron a estudar ao norte do país e regresaron aos campamentos. Agora traballan na piscifactoría. Ansían volver a unha terra onde nunca estiveron, con mar, como os peixes.