“Xa está fronte a Galicia o cargueiro nuclear ruso Sevmorput”. Antón Luaces

Lento. A once nós de velocidade, a mole do cargueiro nuclear ruso Sevmorput debe chegar a posicionarse fronte ás costas galegas ao redor da medianoite deste martes, a condición de que non xurdise ningún inconveniente. Se a media mañá deste luns situábase ao norte de Lisboa, ás seis da tarde do luns estaba ao norte do Porto. A dirección xeral da Mariña Mercante mantén unha vixilancia do buque de forma permanente, o que permite coñecer que non se detectou ningunha anomalía O Sevmorput non reportou novas incidencias técnico-náuticas, segundo indicacións da propia Mariña Mercante, organismo que aclara que os medios de Salvamento Marítimo en Galicia están dispostos para atender calquera tipo de incidente que puidese producirse. Navega o Sevmorput , segundo as previsións, a 50 millas das costas galegas, proa a San Petersburgo, onde prevén chegar o último día deste ano.

No seu desprazamento, o buque ruso ha reducido a súa velocidade desde que se practicou na súa hélice e eixo de cola a reparación de urxencia practicada polo equipo de especialistas desprazado a Angola -onde o Sevmorput permanecía ao garete- á metade da súa potencia. Pero non houbo ningunha outra incidencia durante a travesía e ningunha que teña que ver coa enerxía nuclear que lle propulsa. Se todo continúa así, e é de desexar que si, esta tarde tomaría en Fisterra derívaa á Canle da Mancha. Deste xeito, Galicia di adeus a un episodio que, por esta vez, non nos afectou. Quen isto subscribe dá por feito que será así, aínda que en materia de navegación e tendo como protagonista un buque das condicións do Sevmorput todo é encomendarse como mínimo a San Telmo.
Hai 50 anos partiu de Estados Unidos rumbo a Europa o primeiro buque civil con propulsión nuclear. Foi en 1940 cando se iniciaron os traballos ao redor da propulsión nuclear marítima, cun primeiro reactor de probas que comezou a funcionar en EE. UU. en 1953. Dous anos máis tarde, botouse o primeiro submarino dos denominados “atómicos”: o USS Nautilus.
O desenvolvemento de barcos mercantes nucleares iniciado no citado ano 1950 non tivo éxito: en 1962 botouse o NS SAVANNAH, construído en EE. UU. , que aínda sendo un éxito técnico, non foi economicamente viable. Oito anos máis tarde foi retirado.
O cargueiro OTTO HAHU, de construción alemá, percorreu 650.000 millas náuticas en 126 viaxes realizadas en 10 anos sen ningunha clase de problemas técnicos; pero o seu funcionamento foi moi caro e posteriormente transformouse a diesel. Os tres buques citados utilizaron reactores con combustible de uranio de baixo enriquecemento.
A propulsión nuclear parece con todo factible tanto técnica como economicamente para os rompehielos rusos no Ártico dada a potencia necesaria para o seu desenvolvemento na actividade como tales rompehielos e as dificultades de recarga de combustible. Esta frota rusa de rompehielos utiliza a enerxía nuclear como sistema de propulsión.
A Armada rusa, a de Estados Unidos e a Royal Navy británica utilizan a propulsión por turbina de vapor-Os franceses e chineses empregan a turbina para xerar electricidade (propulsión turbo-eléctrica).
Na actualidade existen ao redor de 140 submarinos militares de propulsión nuclear no mundo, aínda que nos últimos 50 anos construíronse un total de 437. Pero non se construíron barcos de superficie, coa excepción dos portaavións da Mariña de Estados Unidos. Ningún outro buque civil con alimentación nuclear navega hoxe en día. O único é o Sevmorput, construído entre os anos 1983 e 1988. Non cumpre a misión para a que foi inicialmente deseñado: en 2017 foi reconvertido en buque de perforación psras xacementos de petróleo.