“España podería ter superados os límites de captura de marraxo dientuso no Atlántico Norte”. Antón Luaces

22 Setembro 2020

É probable que a frota de arrastre de superficie española pasase o límite establecido para a comercialización do marraxo dientuso (unha gran quenlla de á curta que pode alcanzar os 5 metros de lonxitude e que se atopa nunha mala situación de supervivencia debido á sobrepesca) no Atlántico norte). Por este motivo, a organización ecoloxista WWF remitiu unha carta ao ministro de Agricultura e Pesca, Luís Planas, reclamando información sobre a campaña de pesca desta especie protexida en 2020.

A poboación de marraxo dientuso no Atlántico norte está en caída libre. Afírmao o comité científico de ICCAT, organismo internacional a cargo da a súa xestión e conservación, e España é a responsable da metade desas capturas. As últimas investigacións sinalan que aínda que se deixase de pescar agora, a poboación de marraxo seguiría descendendo ata o ano 2035 e apenas habería un 53% de posibilidades de recuperación en 2045. É por iso que os investigadores recomendan prohibir a súa retención nos buques para desincentivar a súa captura e establecer medidas para minimizar as de carácter accidental.

A pesar de que é unha especie que se reproduce moi lentamente e é moi vulnerable á pesca, non se realizou esforzo algún para a súa conservación ata que a situación chegou a un punto dramático, como tantos outras quenllas, polo que o ano pasado entrou a formar parte do anexo II do Convenio sobre o Comercio Internacional de Especies Ameazadas de Fauna e Flora Silvestre (CITES).

España estableceu unha cota de comercialización de marraxo de 350 toneladas para 2020. Este límite parece, con todo, ser pasado amplamente, á luz das propias declaracións e demandas da frota de palangre de superficie galega, segundo WWF que afirma que o propio sector recoñece que “toneladas e toneladas” de marraxo esperan é frigoríficos de Vigo o certificado que debe emitir o Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico, MITECO). A carne desta quenlla comercialízase desde Vigo ao Sur de Europa e as súas aletas son exportadas ao mercado asiático. O Ministerio de Agricultura e Pesca (MAPA) é o responsable do seguimento e control das frotas pesqueiras, por iso é polo que WWF España afirme que o ministro Luís Planas debe aclarar “cantas toneladas de quenlla marraxo capturou este ano a frota española de palangre de superficie e que medidas de control puxo en marcha o seu Departamento para asegurar que se cumpra o CITES”. A mesma organización ecoloxista destaca que “a frota española é a primeira responsable da situación crítica desta especie de quenlla; é unha das frotas que máis marraxo captura, polo que debe poñer todos os medios necesarios para salvalo”.

Outros artigos

“Un poeta llamado Sémper”. Xosé Antonio Perozo

El mimetismo positivo del correligionario con el líder es un fenómeno en desaparición. Puede ser debido a dos circunstancias. Una, la falta de carisma de la mayoría de los dirigentes políticos de nuestros días. Dos, la proliferación y diversificación de sus presencias...

+

“Mi Buenos Aires querido…”. José Castro López

Mientras escribo suena “Mi Buenos Aires querido” en la voz de Carlos Gardel, elinmortal interprete del tango, la expresión artística única que refleja la identidad deArgentina y de su gente.Mi primera noticia de Buenos Aires se remonta a la ya lejana infancia cuando...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Acisclo Manzano, creador de certezas”. Alberto Barciela

“Acisclo Manzano, creador de certezas”. Alberto Barciela

Me ha conmovido el saber que el padre de Sócrates era escultor. Encontrar formas en la piedra, extraerlas del mármol como hacían Bernini o Miguel Ángel, hacerlas volubles y coloristas como Calder, estilizarlas como Brancusi, estirar formas y tonos como Sol Lewit,...