Lois Pérez recala na Pousada coa súa factoría de soños

16 Xaneiro 2020

O mestre, poeta e cronista musical Lois Pérez (Lugo, 1979) vai estar este mes de xaneiro na Pousada da Galiza Imaxinaria, en Boiro, para envolvernos co seu particular mundo de historias orais, poesía, teatro, retranca, literatura de diferentes calibres e brincadeiras varias coas que nunca se sabe moi ben onde remata a costura ficticia e comeza a realidade (e viceversa). A cita cos Contos do Entresoño de Lois Pérez será o día 24 a partir das 22.30. O prezo: sete euros anticipada e nova na billeteira.

O artista, moi experimentado en teatro, poesía e xornalismo rockeiro (eidos nos que ten obtido múltiples recoñecementos), é un vello coñecido da xente da nosa comarca, como por exemplo doutro persoeiro dos escenarios, o carreirán Quico Cadaval, con quen Pérez colaborou para delegar nel a adaptación da súa obra Saltimbanqui.

Segundo explica Suso Santamaría, propietario da Pousada, dende o seu caderno de bitácora no océano dixital, Lois Pérez ten un envexábel currículo de escenarios diversos invadidos pola súa persoa: ten actuado en escolas de idiomas, institutos, universidades, presentacións de novelas, teatros, bares, cárceres, museos, feiras do libro e demais “antros de perdición e desenfreo”. No seu contar, engade o caderno da Pousada, “conflúen a tradición oral, o humor, a gargallada, os sucesos que escoitou, a narración, o rock, a alta literatura, as baixas paixóns e, se ten o día, ata a poesía”.

Outros artigos

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Enfermedades terminales”. José Manuel Pena

“Enfermedades terminales”. José Manuel Pena

Estos últimos días las visitas al hospital fueron frecuentes para acompañara un buen amigo que se encuentra viviendo unos difíciles momentos por sudelicado estado de salud. Esta circunstancia me abrió un poco más los ojos ala realidad del sufrimiento, el dolor, el...

“Mellor é falar”. Luís Celeiro

“Mellor é falar”. Luís Celeiro

Moitos dos lectores lembran como era aquelo de chamar por teléfono aos parentes deMadrid ou de Barcelona, ao noivo de Lleida ou de Cádiz, ao veciño emigrante en Suíza ou encalquera lugar industrial de Alemaña. Moitos aínda se acordan hoxe daquel teléfonoparroquial que...