A Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (CEMMA) informou esta semana da apertura máis ou menos oficial da tempada dos lobos mariños no noso litoral, unha presenza que en tempos foi máis abundante (tendo en conta a existencia de nomes de lugar marítimos que dan testemuña da existencia de colonias destes animais, por exemplo as illas Lobeiras na Costa da Morte, onde os investigadores apuntan a que acubillaban, xunto con outros enclaves, familias de lobos mariños cincentos, Halichoerus grypus) pero que segue dando sinais de actividade cada ano por estas datas.
O CEMMA recoñece que nos últimos días albiscáronse varios exemplares no mar e, por esta razón e pola posibilidade de que cheguen á costa, lanzou unha serie de recomendacións: que non nos acheguemos nin os molestemos (os lobiños que andan preto da nosa costa adoitan ser cachorros que descansan un intre do seu itinerario migratorio) e que chamemos ao 112 ou ao 686 989 008 se atopamos un exemplar en terra ou dando sinais de ter problemas na auga. No caso de que estean na praia ou nas pedras, é moi importante que, de achegarnos na compaña dun can, manteñámolo ben prendido. O máis importante, sinala a coordinadora, é que os deixemos tranquilos a non ser que vexamos que nos reclaman, entón é probábel que estean pedindo axuda.
A organización tamén explica que o lobo mariño cincento (en castelán foca gris) adoita ter as súas crías entre mediados de setembro e finais de novembro nas illas británicas (a maioría, nalgunhas colonias seguen nacendo en decembro). Alí nacen por milleiros, e despois no mar os cachorros dispérsanse polo océano, e no seu periplo soen chegar á nosa costa no período comprendido entre decembro e marzo. “Nalgúns casos son exemplares que non necesitar atención e poden valerse por si mesmos, máis outros non son quen de alimentarse ou están febles e doentes e si é necesario rehabilitalos para ceibalos de novo”, engade a coordinadora.
