“Es la vida”. Manuel Dominguez

12 Agosto 2023

Es la vida.

Si, es la vida y no se bebe a tragos o a grandes mordiscos como si no hubiera un mañana.

Nena, la vida se vive cuando niña, como niña, cuando joven como joven.

Siempre hay un lugar para cada cosa.

Cuando niño, a jugar y aprender de los juegos, que tanto enseñan, y sonreír, ser feliz.

Cuando joven, con un mano abrirse a la vida, experimentar, con la otra estudiar, aprender.

Cierto día en cierto ambiente en la Uni le preguntaron a un joven, no tan joven estudiante, que era ser un revolucionario, él respondió: Ser un revolucionario, es ser buen estudiante, aprender, adquirir conocimiento para poder transformar la sociedad y crear un mundo mejor.

Ser joven tiene dos vertientes, vivir el momento, disfrutar la vida, sin olvidar prepararse para el futuro.

Voces estériles te dirán, de que te sirve estudiar, al final acabas de camarero.

Esa será la gran diferencia, entre un camarero culto, preparado y un camarero iletrado sin estudios primarios, que le permitan enfrentarse a la vida.

Al principio, el horizonte esta muy lejano, pero al llegar a la veintena, el tiempo vuela, hay que vivir cada etapa de vida como corresponde.

Tú tienes que ser tú y no lo que otros decidan, es fundamental amarse a uno mesmo, para que los buitres no te roben la vida, te miras al espejo y ya no eras la niña que eras, y mañana serás mamá.

Te darás cuenta que ya estas en otro peldaño de la vida.

Y esa nueva vida te recordara que tu madre, ya es abuela, la miras, la observas, ya en su rostro lo escrito por la vida, sobre sus hombros anidan las nieves del mañana.

Entre la juventud y la ancianidad hay un espacio, hay un tiempo, eso se llama vida.

Los desgraciados pesimistas te dirán, todo queda aquí, nada llevamos, no vale la pena, pero entre el hoy y el mañana hay un tiempo de felicidad.

Cuando toque ser abuelo-a, se vivirá como abuelo y también como lo que uno es, esa vida única y personal, los ancianos no son arboles podados.

Quiero decir que de aquello que hemos realizado, recogeremos los frutos, si nada labraste, nada recogerás, si plantaste ocio, recogerás sus frutos, miseria, si construiste un pozo tendrás agua, si observaste como el campesino con sus bueyes araba la tierra, hoy seguirás viendo como a cada quien la vida le da lo que planto.

Niña no corras en ser joven, joven no corras en ser adulto, cada etapa de la vida es un aprendizaje, todo llega en la hora oportuna.

Se feliz y reparte felicidad, se amargado y envenenaras el agua.

Vive y deja vivir

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...