“Es la vida”. Manuel Dominguez

12 Agosto 2023

Es la vida.

Si, es la vida y no se bebe a tragos o a grandes mordiscos como si no hubiera un mañana.

Nena, la vida se vive cuando niña, como niña, cuando joven como joven.

Siempre hay un lugar para cada cosa.

Cuando niño, a jugar y aprender de los juegos, que tanto enseñan, y sonreír, ser feliz.

Cuando joven, con un mano abrirse a la vida, experimentar, con la otra estudiar, aprender.

Cierto día en cierto ambiente en la Uni le preguntaron a un joven, no tan joven estudiante, que era ser un revolucionario, él respondió: Ser un revolucionario, es ser buen estudiante, aprender, adquirir conocimiento para poder transformar la sociedad y crear un mundo mejor.

Ser joven tiene dos vertientes, vivir el momento, disfrutar la vida, sin olvidar prepararse para el futuro.

Voces estériles te dirán, de que te sirve estudiar, al final acabas de camarero.

Esa será la gran diferencia, entre un camarero culto, preparado y un camarero iletrado sin estudios primarios, que le permitan enfrentarse a la vida.

Al principio, el horizonte esta muy lejano, pero al llegar a la veintena, el tiempo vuela, hay que vivir cada etapa de vida como corresponde.

Tú tienes que ser tú y no lo que otros decidan, es fundamental amarse a uno mesmo, para que los buitres no te roben la vida, te miras al espejo y ya no eras la niña que eras, y mañana serás mamá.

Te darás cuenta que ya estas en otro peldaño de la vida.

Y esa nueva vida te recordara que tu madre, ya es abuela, la miras, la observas, ya en su rostro lo escrito por la vida, sobre sus hombros anidan las nieves del mañana.

Entre la juventud y la ancianidad hay un espacio, hay un tiempo, eso se llama vida.

Los desgraciados pesimistas te dirán, todo queda aquí, nada llevamos, no vale la pena, pero entre el hoy y el mañana hay un tiempo de felicidad.

Cuando toque ser abuelo-a, se vivirá como abuelo y también como lo que uno es, esa vida única y personal, los ancianos no son arboles podados.

Quiero decir que de aquello que hemos realizado, recogeremos los frutos, si nada labraste, nada recogerás, si plantaste ocio, recogerás sus frutos, miseria, si construiste un pozo tendrás agua, si observaste como el campesino con sus bueyes araba la tierra, hoy seguirás viendo como a cada quien la vida le da lo que planto.

Niña no corras en ser joven, joven no corras en ser adulto, cada etapa de la vida es un aprendizaje, todo llega en la hora oportuna.

Se feliz y reparte felicidad, se amargado y envenenaras el agua.

Vive y deja vivir

Outros artigos

“La soledad, mala compañera”. Javier García Sánchez

Afecta a una de cada cinco personas en España, y se trata de una sensación deaislamiento y desconexión emocionalNos demos cuenta o no lo cierto es que cada vez vivimos en una sociedad másindividualista donde recala con fuerza la soledad no deseada. Se trata de...

+

“Santos con lentes”. Xosé A. López Silva

Hai anos que levo un caderno de santos: datas, anécdotas e atributos rechamantes, apuntados sen moita orde nin concerto. Abre por San Xerome, o mesmo que de cando en cando volve aos xornais porque na fachada de Santa María de Pontevedra, entre os doutores da Igrexa,...

+

“Emerxencia habitacional” – José Manuel Pena

O Goberno Vasco vén de mercar ao fondo de investimento Blackstone unhas 510 vivendas con destino a alugueiros sociais para familias vulnerables. Estas noticias son as que realmente contribúen ao cumprimento do Dereito á Vivenda, recollido no artigo 47 da Constitución...

+

“E veu. Daqueles pos, estas lamas” – Antón Luaces

O Sur de Europa, todo está no Sur: España foi a primeira, Francia a segunda e Italia a terceira. E todo parte dunhas protestas cidadáns que se xustifican nos baixos salarios laborais, nos altos/altísimos prezos do alugueiros das vivendas e a inseguridade ou...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“A lei é para todos… salvo para algúns?” – José Luis Calo

“A lei é para todos… salvo para algúns?” – José Luis Calo

Hai case oito séculos, as Sete Partidas de Alfonso X pretendían establecer unhas regras comúns para ordenar a sociedade. Hoxe vivimos nunha democracia con leis e mecanismos de control, pero segue vixente unha pregunta fundamental: de que serven as normas se quen debe...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.