“Comer menos e mellor”. Luís Celeiro

01 Setembro 2022

Acordábase de cando na súa xuventude, ela e as outra mulleres como ela querían estar máis brancas e menos fracas. Ían á sega e aos traballos do agro con sombreiro e pano tapando a cara e o corpo para seguir coa pel branquiña, que era como gustaba, como lucía e como namoraba. Os homes tamén querían estar brancos e gordos, dous sinais inequívocos de felicidade e de saúde. Dous motivos para gustar e para facer ver que eran de casa boa.
Os mariñeiros viñan negros do mar, os labregos chegaban do monte coa eixada no lombo, abafados e negros de cavar. E os mineiros, como viñan? Andaban negros como os carboeiros, como a xente pobre que miraba e miraba e non era quen de achegarse á fartura.
A investigadora Saioa López, da Universidade do País Vasco, di que a cor da pel das persoas varía segundo a latitude, de tal forma que os individuos que viven en latitudes máis baixas téñena máis escura, sen esquecer a capacidade de adaptación aos distintos ambientes.
E aí está, todo en proceso de cambio. Os homes e as mulleres pelexando para non engordar.
As persoas fracas e coa pel ennegrecida polo sol e polo ocio, son as de aspecto saudable. Outras engordan, adquiren un peso excesivo e reducen a mobilidade, creando un ciclo vicioso, para mal da sociedade.
A Organización Mundial da Saúde (OMS) nos seus informes indica que, nos últimos corenta e cinco anos, a obesidade triplicouse en todo o mundo ata chegar a uns dous mil millóns de adultos con sobrepeso e máis de seiscentos cincuenta mil obesos. En 2016 ao redor do 13% da poboación adulta mundial (un 11% dos homes e un 15% das mulleres) eran obesos.
Unha boa parte deles estarán contentos por comer o que queren. E os nenos? Se atendemos aos datos, peor. Moitos morren coa fame e outros, varios millóns deles, teñen máis peso do que lles corresponde ou obesidade. Este mundo necesita unha volta e para darlla hai que partir do respecto aos valores da igualdade e da solidariedade.
En Europa dous terzos das persoas adultas e un terzo dos nenos e nenas viven con moito máis peso do que lles corresponde, mentres as mazás de calidade, as cereixas e as uvas degaxan e cada día pesan menos. Cómpre, pois, como di a Tía Manuela, cambiar os hábitos e os costumes para “comer menos e mellor”. Segundo a OMS hai que facer frecuentemente exercicio físico e ampliar o consumo de froitas e verduras. Que boas son!

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...