A obriga de calquera goberno (municipal, provincial, autonómico, nacional ou europeo) é protexer aos nenos de todo tipo de explotación pero as noticias que se suceden cada día sobre decenas de casos de malos tratos así como de explotación económica e sexual de nenos, pon de manifesto a pasividade das autoridades gubernativas de moitos países, entre eles o noso.
En España hai uns 20.000 menores vítimas de explotación infantil que son obrigados a prostituírse, mendigar ou cometer delitos. Segundo unha ONG internacional “un neno que esmoleira en Viena ou Madrid pode sacar cen euros ao día, mentres que as nenas obrigadas a prostituírse xeran unhas ganancias de entre 1.000 e 3.000 euros semanais”. Segundo datos da Rede Española contra A Trata de Persoas, no noso país entre 40.000 e 50.000 mulleres e nenas son vítimas da trata de seres humanos, procedentes de Marrocos, África Subsahariana, países do Leste, Brasil e Centroamérica, principalmente, que son enganadas e traídas a España, onde hai unha gran demanda, desgraciadamente.
As principais causas do traballo dos menores está na marxinación social e extrema pobreza, por presión dos pais así como polas redes de explotación infantil. As diferentes administracións públicas son as responsables de adoptar as medidas oportunas para corrixir esas causas, apoiando ás familias con problemas, facendo realidade a educación obrigatoria, exercendo o control e a tutela sobre certos menores que son explotados polos seus propios proxenitores ou familiares que deben ser levados ante a xustiza.
