Os profesionais do mar nin moito menos están á marxe dos problemas que causa a pandemia de coronavirus en todo o mundo. Por este motivo, os armadores comunitarios celebran que os traballadores do mar sexan “esenciais” para a ONU e piden para eles “vacinación prioritaria”.
Cando en España decretouse que traballadores deber ser considerados “esenciais” na loita contra a COVID-19, non se tivo en conta -inicialmente- a tarefa da xente de mar e os traballadores marítimos. Son, desde as formulacións de Nacións Unidas, traballadores “esenciais” e para eles deben implementarse medidas pertinentes. Así o require a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, que instou a tal fin aos Estados Membros da ONU, co obxectivo de permitir a repatriación da xente de mar “varada” e a incorporación doutras persoas (substitucións) aos buques, ademais de garantir o acceso á atención médica.
Repatriación e substitucións para combater con garantías -aínda que sexan mínimas- a pandemia xeneralizada pola COVID-19 e que se espera poida ser atallada nos próximos meses de por a aplicación dalgunha das vacinas que se anuncia estarán no mercado farmacéutico nas próximas semanas (en países como Reino Unido, no prazo de sete días).
O pasado 1 de decembro as Nacións Unidas recoñeceron a necesidade dunha resposta urxente e concreta de todos os axentes implicados, incluído o sector privado , para resolver a situación da xente de mar varada no mar a causa do coronavirus.
A mesma resolución da ONU serve ao secretario xeral da Organización Marítima Internacional ( OMI), Kitach Lim, para declarar que “lamentablemente, centos de miles de mariños vitais para o mantemento das cadeas de subministración, permanecen varados no mar durante meses máis aló do tempo contratado”. Esta situación causa gran tensión, fatiga e esgotamento a uns traballadores que consideran imposible facer fronte á pandemia e ao traballo a bordo en tales condicións.
Nacións Unidas exhorta ás organizacións internacionais e a todas as partes interesadas nesta problemática -incluídas as organizacións de traballadores e empregadores competentes- a que presten apoio aos Gobernos que o solicitan na elaboración e aplicación das súas respostas á resiliencia das cadeas mundiais de subministración, unhas condicións de vida e de traballo a bordo en consonancia cos dereitos humanos da xente de mar.
Non é o primeiro caso, nin será o último desgraciadamente, da declaración de casos de coronavirus a bordo dun buque, tendo que acudir este a porto sen as máis mínimas garantías de control da expansión do virus tanto a bordo como, posteriormente, durante a corentena que se estableza, moitas veces de aplicación no espazo do mesmo buque e co consecuente risco de contaxio ou de indebido tratamento das infección.
