“As pensións non se tocan, ouviu?. E se o fan, que sexa para incrementar o seu importe” – Antón Luaces

15 Outubro 2026

O “corpus” dos pensionjstas españois está conformado por 10 millóns de beneficiarios con pensións dun promedio xeral de 1.374,57 euros e unha media de 1.576,10 euros ao mes tendo en conta en ambos os casos o total a percibir anualmente, incluídas as pagas extraordinarias de xuño e decembro.   

O sistema público de pensións en España funciona mediante un modelo de reparto xestionado pola Seguridade Social, onde as cotizacións dos traballadores en activo financian as prestacións dos actuais pensionistas. A idade ordinaria de acceso á xubilación depende dos anos cotizados acumulados ao longo da vida laboral. O período cotizado requirido para xubilarse é aos 65 anos, se ben desde 2026 o pensionista ha de ter 38 años e 3 meses ou máis, o que significa que a idade mínima queda establecida en 66 anos e 10 meses que, en 2027, ser—a de y7 anos ou un período cotizado de 38 anos e 6 meses ou máis.

As pensións contributivas están dirixidas a quen cotizaron un mínimo de 15 anos (ao menos 2 deles nos últimos 15) que inclúen xubilación, incapacidade permanente, falecemento (viuvidade e orfandade) e a prol de familiares. 

As non contributivas garanten unha prestación básica aos cidadáns que non acadasen  o período de cotización esixido pero que carecen de recursos económicos dabondo.

Este sistema vixente é unha das cuestións que se poñen en xogo en función  do partido político que gañe as eleccións xerais do vindeiro 29 de novembro porque, como é ben sabido, non todos os que participen nelas teñen o mesmo concepto dese modelo de reparto e, nen moito menos, o tipo de pensión a percibir e como dispor dos fondos necesarios para o mantemento desta prestación social.

Está a ser este, agora mesmo, o cabalo de batalla ou a batalla a librar polos partidos políticos que optan a conformar o próximo goberno de España. E o número de votos (10 millóns) dos xubilados españois teñen unha importancia decisiva para gobernar.

Velaí ese berro do titular, talvez desaforado, de quen vota e de quen debe recibir o voto emitido para manter en pé un dereito gañado en España con moito esforzo e que afecta non só ao colectivo de xubilados senón tamén de aqueles que con conviven cos afectados.

Outros artigos

“Escoitar o vento”. Xosé Antonio López Silva

Cando a secretaria da Academia Sueca a chamou para comunicarlle a concesión do Nobel de Literatura, Anne Carson estaba en Islandia, segundo dixo, escoitando o vento. Aos setenta e seis anos, unha muller que viviu de ensinar grego antigo, traduciu a Safo e deulle nova...

+

“Xosé López, un premio Diego Bernal magistral”. Alberto Barciela

Le conocí en sus andanzas en La Voz de Galicia, le seguí en sus avatares en la Facultad de Comunicación de Santiago -en una carrera muy paralela a la de Margarita Ledo o Paco Campos-, colaboré con él de forma breve en sus trabajos para el Consello da Cultura galega,...

+

“El arte y la necesidad de pensar”. José Castro López

Ricardo de la Cierva publicó en los años ochenta el opúsculo titulado Cómo ampliar micultura. ¿Qué puedo hacer?, que escribió con el objetivo de ofrecer una guía prácticapara construir una cultura personal que no consiste solo en adquirir conocimientos, sinoen...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Juan Magán” – Xulio Xiz

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.