“O principio de algo espurio: coitelos de grandes dimensións e adoquíns nas tendas de acampada de Sol” – Antón Luaces

01 Outubro 2026

Porque o alcalde Almeida de Madrid é de talla baixa puido coarse nas tendas de acampada que, na Porta do Sol da capital de España, instalaron centos de persoas -maioritariamente xoves- que demandan unha solución para o problema habitacional que lle veu enriba a Maricarme, a anciá de 87 anos á que unha empresa inmobiliaria quixo poñer na rúa polo sistema do desafiuzamento dado que non admitiu o pagamento dun alugueiro que lle quedaba lonxe das súas posibilidades económicas como pensionista que é.

Finalmente, a presión cívica exercida por moitos veciños de Madrid concentrados no quilómetro cero da capital española e doutras cidades -entre estas Santiago de Compostela-, a empresa que exercía un dereito que dicía ter a lanzar do piso que habitaba Maricarme, e o Goberno presidido por Pedro Sánchez, dobraron a vontade do caseiro e a anciá ten por seguro o seu retorno ao piso no que residía dende vai 70 anos unha vez recupere a súa saúde no hospital no que permanece ingresada desde o seu lanzamento.

E foi así malia a negativa do alcalde de Madrid e a presidenta desta comunidade autónoma a que ese final se producira, efectivamente. Especialmente o alcalde, Martínez-Almeida, quen asegurou que tiña constancia de que en moitas tendas de acampada os ocupantes de estas fixeran gran acopio de adoquíns e coitelos de cociña de grande tamaño, dando a entender que poderían ser empregados contra as persoas que non  concordaban coas ideas dos que protestaban.

Bulos, simples alpurnadas que, en boa hora, non chegaron a callar. Pero que evidencian do que son quen a facer aqueles que, por un ideario político, chegan  a mentir sen caer ca conta de que, tarde ou cedo, vai saberse ata onde se pode mentir con  medio sorriso posto. 

Outros artigos

“Escoitar o vento”. Xosé Antonio López Silva

Cando a secretaria da Academia Sueca a chamou para comunicarlle a concesión do Nobel de Literatura, Anne Carson estaba en Islandia, segundo dixo, escoitando o vento. Aos setenta e seis anos, unha muller que viviu de ensinar grego antigo, traduciu a Safo e deulle nova...

+

“Xosé López, un premio Diego Bernal magistral”. Alberto Barciela

Le conocí en sus andanzas en La Voz de Galicia, le seguí en sus avatares en la Facultad de Comunicación de Santiago -en una carrera muy paralela a la de Margarita Ledo o Paco Campos-, colaboré con él de forma breve en sus trabajos para el Consello da Cultura galega,...

+

“El arte y la necesidad de pensar”. José Castro López

Ricardo de la Cierva publicó en los años ochenta el opúsculo titulado Cómo ampliar micultura. ¿Qué puedo hacer?, que escribió con el objetivo de ofrecer una guía prácticapara construir una cultura personal que no consiste solo en adquirir conocimientos, sinoen...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Juan Magán” – Xulio Xiz

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.