“Carlos Cortón, un dos grandes da radio musical e o ballet de Galicia emite desde o ceo dos bos e xenerosos” – Antón Luaces

22 Abril 2026

Carlos Cortón foino todo como bailarín do Ballet Gallego Rey de Viana. Tamén o foi na radio musical de Galicia ao través das ondas de Radio Juventud de Galicia, emisora da CAR co indicativo EFJ-11, estación escola radicada na Coruña, na que se formaron entre os anos 1950 e 1980 os máis recoñecidos radiofonistas de Galicia e, en boa  medida de España, entre eles presentadores de TVE como José María Comesaña, Adolfo Rivas, etc. 

Carlos (Carlos López-Cortón Nahón) viviu de neno e boa parte da súa xuventude na cidade vella coruñesa. Tocaba o piano e foi un excelente técnico de son na radio, o que non lle impediu realizar grandes programas de música coma “Gran Desfile” e, xa en Radio 4 de RNE en Galicia, “Álbum de Ouro”. Elexía os discos e escribía os guións dos programas que, en Radio Juventud de Galicia, léron dúas lendas da radio e a dobraxe: Pablo Campos Manrubia e Ananda Español Villar (esta finada o mesmo día do ano pasado que Carlos e con dez anos máis de idade ca este) e, en Radio 4, Carmen Arias-Andreu. Tamén presentou algúns dos seus programas o propio Carlos, quen en moitas ocasións acompañou ao piano a bo número de nenos concursantes nos programas cara ao publico “La Ballena Alegre” (que presentaron José María Comesaña e Maricarme Deus) e “La Ballenísima Alegrísima”, dirixido e presentado por Santiago Vilariño, con Maricarme Deus e Carlos Julio Beceiro na locución.

Na súa faceta como integrante do Ballet Rey de Viana, Carlos Cortón realizou xunto con Marilín (coa que casou a finais dos anos 60) representacións históricas en Nova Iorq e distintos países de Europa e Suramérica con extraordinario éxito, lembrando sempre a realizada en Portomarín co gallo da inauguración do nobo poboado consecuencia do anegamento do vello.

Eran imaxes que Carlos nunca esqueceu e que lembraba revivindo sempre aqueles momentos que tanto significaron para a historia de Galicia.

Con 86 anos, Carlos López-Cortón Nahón foi cara onde están Pablo Campos e Ananda Español para seguir a falar entre eles de música e radio, unha radio que contribuiron a poñer en marcha no vello edificio da Terraza, nos coruñeses xardíns de Méndez Núñez, onde o coñecín en febreiro de 1963 e trabamos unha fonda amizade que só o seu pasamento na fin de semana última crebou. Con el vai tamén un libro da súa autoría sobre a historia do Ballet da súa alma e o intenso labor desenvolvido nel por Victoria Canedo, dona de Rey de Viana e directora do corpo de baile deste estandarte da cultura galega tristemente desaparecido, en grande medida polo desleixo da Xunta de Galicia. 

Descansa en paz, benquerido Carlos. Grazas polas moitas horas de traballo en compaña nunha radio que xa non se fai pero que contribuistes a enxergar.  

Outros artigos

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...