“A benvida social”. José Lago Fernández

18 Marzo 2026

Nun dos nosos xornais viña este luns a noticia da “benvida social” para un neno de Ames, do que se di de seguido que foi o primeiro en ter alí un “bautizo civil”.

Xa en canto vin eses termos, comecei a me preguntar: Que é o que lle pode conceder a nosa sociedade a aquel neno que na foto aparece no regazo dunha muller: o ter acceso á gardería? Desde logo, non coido que precisara da benvida do Concello para participar como bebé no xantar que ía seguir a aquel acto social ou para acollelo na gardería: o único que o bebé pode facer na situación en que se atopa é polo momento seguir recibindo o leite materno ou o biberón que lle poidan procurar os que o coidan. No resto, quédanlle moitos anos para poder aportar o seu voto e mais aínda para estar preparado e facer unha oposición para ter en diante un posto de traballo que lle reporte os beneficios necesarios para a vida.

Hai algo que o xornal poñía en titulares, asegundo semella, para que a xente puidera entender de que “benvida social” se trataba. Trátase, tal como se indica de seguido, dun “bautismo civil”, o primeiro do Concello de Ames. Afeito como un está a considerar o bautismo como un dos sacramentos da Igrexa católica, pensei en primeiro lugar no que ese “bautismo” (?) tivera de sacramento, ao ser este “un signo sensible polo que se transmite a graza de Deus”. Tamén pensei no que, desde o punto de vista terreo, pode ser ese “bautismo”: se sería que o Sr. Alcalde o puidera agasallar cun baño nunha bañeira ou con outro tipo de regalos para darlle a benvida.

A palabra “bautismo” ven do grego “baptidso”, que significa “mergullar”. A razón dese nome está en que, nas súas orixes, o bautismo realizábase por inmersión, como fixo Xoán o Bautista con Xesús no río Xordán, e como se facía na Igrexa ao longo de moitos séculos, metendo ao que se bautizaba na piscina bautismal. Queríase dese xeito significar a limpeza interior que acadaba o catecúmeno, simbolizada na acción purificadora da auga sobre o corpo do bautizando. Co paso do tempo, e buscando a sinxeleza, optouse por facer o bautismo por aspersión, botando auga sobre a cabeza do bautizando, mentres se invocaba á Santísima Trindade, en cuxo nome se bautizaba ao catecúmeno, para que pasara a ser membro da Igrexa de Cristo.

Na foto que se nos ofrece dese acontecemento “social”, ademais do Sr. Alcalde, aparecen na sala outras vinte persoas, e mais tres asentos libres. Mirei ben, a ver se había algunha bañeira para o “bautizo”, pero non vin trazas dela… En calquera caso pedinlle a Deus polo neno, e polos seus pais e demais acompañantes, desexándolles que a nosa sociedade lles dea a benvida, de xeito que todos colaboremos na formación dunha comunidade ben levada, que realice o camiño da vida coa esperanza de atopar, mais alá dela, unha felicidade sen fin.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.