“Un presidente cun aquel de mala sorte: Pedro Sánchez” – Antón Luaces

15 Febreiro 2026

Pedro Sánchez, presidente do Goberno de España desde xuño de 2018 após unha moción de censura contra Mariano Rajoy, é o autor dun libro titulado “Manual de resistencia” que moitos dos seus lectores cualifican de “interesante” e “esclarecedor, auténtico, ameno e sen mentiras nen rencores”.

Nada podo engadir nen quitar ao publicado pola editorial, por canto, sinxelamente, non o lin. Pero o título da obra veume á memoria cando sopesaba os “pros” e os “contras” dos seus mandados como primeiro ministro ou presidente de España nun momento e circunstancias nada doadas para o exercicio da función para a que foi elixido, primeiro por maioría dos electores e, en segunda ocasión, cos apoios dos grupos minoritarios do Parlamento, xa que logo, a maioría minoritaria correspondíulle ao PP, que non foi quen de conformar unha maioría de goberno, cousa que si fixo o PSOE, partido que, malia todo, está a executar un segundo mandado moi problemático no que nen sequera ten a posibilidade de aprobar os orzamentos anuais.

A esta situación súmase outra circunstancia: a celebración de eleccións nas comunidades autónomas de Extremadura e Aragón outorgaron un resultado negativo para as candidaturas socialistas e deixan a porta aberta a un PP que, en teoría,  pode acceder a formar goberno en coalición con Vox (cuestión tamén problemática).

Pois con todo isto semella que Pedro Sánchez dispón da agulla de marear do seu “manual de resistencia” porque nunca en democracia -tampouco na ditadura franquista- ningún goberno español se viu na necesidade de superar circunstancias tan adversas como as acaecidas na España de Pedro Sánchez como xefe do Executivo español: a pandemia de COVID, o volcán da illa da Palma, a “dana” de Valencia e a cadea de vendavais que arrasan o territorio español e obriga ao sector pesqueiro a un amarre de dous meses que levan a mariñeiros, gandeiros e labregos a protestas xustificadas que, malia todo, non foron dabondo para obrigar a Sánchez a renunciar ao seu posto na Moncloa. 

É o seu manual de resistencia, a súa sorte, o seu saber facer?… Que é?. Porque, malia os atrancos citados e unha oposición que non o da batido nun tempo que semella ser propicio para o labor de zapa que levan a cabo o PP, Vox e Junts (especialmente) coa colaboración de Podemos, Pedro Sánchez segue avante e sitúa a España en parámetros verdadeiramente sorprendentes.

Haberá que ler o manual.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...