De que falarán?. Luís Celeiro

Non se entende nada. En nome da transparencia non din nada, entrementres teñen ao mundo á
expectativa. E, eles, os actores principais, interpretan o que aconteceu e acontece, o falado e o que
se fala, á súa conveniencia. Fixeron o guión, ensaiaron mil veces, actuaron, mataron e eses supostos
delincuentes e marcharon correndo co reo, co suposto autor do delito. Fóronse presumindo de
valentes, como se fosen insensatos contratados para torpedear a harmonía dos pobos.
Todos saben ou deberían saber que o respecto é o piar no que se sustenta a convivencia, o berce
apropiado para acochar e para que medre en liberdade o talento. Todos vostedes, amigas e amigos
lectores, saben que é conveniente falar e entenderse, para respectar aos interlocutores, aos que
falan e aos que escoitan.
En política e na gobernanza, os valores de respecto e convivencia teñen que ser considerados como
fundamentais. Quen careza destes valores debe marchar para súa casa ou, se non a ten, marchar
para onde poida; respectar a mirada, a fame e a gloria da cidadanía, da xente do seu país e,
naturalmente, de calquera outro, por grande ou pequeno que sexa.
No mundo de hoxe, pensa a xente (e ben pensado) que hai formación, información, cultura e
capacidade para responder ás agresións, capacidade para falar, dialogar e andar polo mesmo
camiño, no mesmo sentido ou no contrario. Iso pensa a xente normal, pero os tiranos, eses que
exercen o poder “gobernando de maneira absoluta, inxusta e mesmo cruel”, queren impoñer a súa
vontade e atropelar os dereitos, o corpo e a alma de tódolos outros.
O pobo debe levantarse contra os tiranos, contra todos eles, contra desa concentración sen límites
de poder, contra a propaganda e a represión, contra das políticas baseadas en instaurar e estender o
medo e o silencio. Os que calan (e máis aínda se mandan algo) deben saber que o seu silencio ante
as inxustizas é unha falta de respecto colectivo, unha desconsideración á historia, aos presentes
vivos e aos mortos de cadaquén.
Todo parece unha contradición ou varias contradicións xuntas. O que se ve nos medios é como unha
exhibición de insensatez de xente sen responsabilidade, sen formalidade e con pouco xuízo. Como
pregunta a Tía Manuela, “entre eles, de que falarán?”