Se alguén collera a unha persoa apolítica e aconfesional, totalmente desinformada do que acontece estas semanas no concello de Ribeira, unha persoa libre de pensamento e obxectiva, e lle puxera diante dos ollos as imaxes do pleno deste luns 13 de outubro, no que prosperou finalmente a moción de censura do PP e do PBBI para desbancar o goberno do BNG e do PSOE (e até hai pouco tamén do PBBI), ese “alguén”, digo, estou seguro de que sentiría desconcerto, rexeitamento e finalmente desinterese pola desenvolvemento da sesión.
Preguntaríase: A que vén todo isto? Por que se chegou ata este punto? Era necesario? Por que ten que darse esta guerra entre representantes políticos que non beneficia en nada á cidadanía? Por que os políticos que instigan a división pensan que benefician á veciñanza? En que punto cren que a benefician?
Preguntaríase o porqué de que haxa persoas que se adiquen á política cando se cadra non é esa a súa vocación, que igual era mellor que se adicaran a outras cousas.
“O mundo está cheo de profesións con menos responsabilidade para persoas así”, pensaría.
Chegaría á conclusión de que está claro que na división definitiva do goberno de Ribeira houbo xente moi enfadada, moi indignada e moi alporizada e outra non, e que é curioso e significativo que iso pasase.
Que por que motivo para algúns (o BNG, o PSOE, a parte do PBBI que foi fiel á súa palabra) a cousa funcionaba, estaba ben, malia as diferencias e os problemas, en en cambio para outros nanai, nada de nada, imposíbel entenderse…
Esa persoa obxectiva e veraz pensará que se cadra o BNG, o PSOE e a parte do PBBI que non propiciou a moción deron exemplo de concordia e entendemento, de ver máis alá da súas diferencias e quedarse co que os viña unindo, que xa era moito.
E que, polo que se volveu ver no pleno deste 13 de outubro, levábanse ben e entendíanse.
Porque igual aí está a fórmula do asunto, e tamén na política: en entendernos malia que pensemos diferente.
Preguntaríase o porqué de que haxa persoas que elixen a política como carreira cando esta só lles depara sufrimento, malestar, desconsolo, discusións, confrontacións.
Botaría man do sentido común (o mellor que se pode facer) e pensaría no que lle diría a representantes políticos tan crispados como os do PBBI que propiciaron a moción: respirade, tomade o voso tempo, non adoptedes decisións en quente, subide á Curota e berrade con toda a forsa dos pulmóns, metédevos nunha sauna a 80 graos de temperatura (ou máis) un par de horiñas cando vexades escribir “Ribeira” con “b”, escoitade o Claro de Luna de Debussy se fai falta cando a cousa se complique, cando pensedes que o mundo é unha pura conspiración. Igual non hai tal cousa.
E se a situación non mellora, disídelle adeus á política, que tampouco se acaba o mundo.
