“La historia de Fuente Seca” – Manuel Domínguez

23 Xuño 2025

Dejadme contar la historia de Fuente Seca

. La pequeña aldea se estaba muriendo de soledad y abandono.

El parque solitario, el silencio de la mañana y la tarde, tanto era así que hasta el rio no cantaba.

La escuela cerrada, como cerrada la alegría de los viejos del lugar, ellas abuelas en la lejanía.

Pero un cierto día alguien decidió dar vida a la aldea.

Llegaron, Ahmed, Omar, Hassan, Hawa, Fátima, Aisha, Salma, creo recordar.

Unos habían construido sus casas en África con barro y cañas, alguna de las mujeres experta en el cultivo, y así entre todos fueron dando vida.

Un político decente, hijo de la provincia, hizo las gestiones.

Y los campos que eran de color marrón claro, pasaron al color de antaño, hermosa hierba verde, en las mañanas aroma a rocío.

En el llano pastaban vacas, Frisona, la Parda Alpina y la Rubia Gallega. , las barrosas, que son las mias, y otras, acompañadas de ovejas, y a lo lejos cabras.

El campo recobro vida, podías ver liebres, y ciertas aves, hasta el rio, alguna trucha.

Había un solo tractor comunitario, para servicio de toda la aldea, lo mismo que el riego comunitario

El político, de provincias hizo su gestión, libre de impuesto por 5 años, y la diputación hizo su parte, creo que fondos europeos también.

Y así con voluntad entre unos y otros se abrió la vieja escuela.

Pero en mi segunda visita, me presentaron a Oliver, Jack, Emma, Mía, Anna, Oana, yo les propuse poner la bandera de la ONU, Ahora hay casa rural, restaurante y bar, y alguna tienda comienza a dar vida

Ellos y ellas en agradecimiento a la tierra que les brindo una segunda oportunidad, a la tierra, donde pudieron vivir en familia con dignidad, todos, todos decidieron hacer el mejor homenaje que podían.

Rescataron la seca fuente, ahora preciosa, brota fresca agua, clara y cristalina.

Me solicitan sea el gestor de cambiar el nombre en lugar de Fuente Seca, Fuente viva.

Pero para ello, tengo que encontrar a ese político decente, que ayude a cumplir mis sueños.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

+

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

Pepa Millán, a portavoz de Vox no  Congreso dos Deputados, xoga a, como mínimo, dúas bandas: ou se engana ou nos engana ao enxuiciar o que acontece estes días en Ceuta onde, desde os días 30 e 31 de xullo pasado vén falando da necesidade de expulsar da cidade autónoma...

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Axúdanlles moito máis aos estranxeiros que ás familias humildes da zona”. Observo como unha muller inmigrante, entregaba un cupón de alimentos, e saía do supermercado con dous carros repletos de comida, mentres que a unha veciña, sen apenas recursos, só lle dan unha...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.