Marx escribiu que a historia repítese dúas veces, primeiro como traxedia e logo como farsa. Estamos a vivilo co partido socialista nestes momentos coa situación política actual en España. Non hai consenso sobre se o goberno actual está a xerar caos. Algúns críticos poderían argumentar que si, mentres que outros poderían defender a xestión do goberno, como se adoita dicir “depende de onde veña o aire”, a percepción de algo pode variar significativamente segundo a orixe da información ou a posición de quen a observa.
Corremos o risco de que a representación dramática que vivimos pase de ser unha obra de teatro bufo a unha auténtica traxedia institucional. Señores políticos, non se deron conta, pero este forno xa non está para máis bolos. Se o trasladamos ao contexto político galego, a dualidade entre dereita e esquerda e un nacionalismo que xa quedou no pasado, poderíase ver desafiada pola presenza dunha cuarta opción, un partido que se distingue polo seu firme compromiso coa mellora de Galicia en todos os aspectos.
Tanto Alfonso Rueda, como Besteiro e Pontón, dedícanse unicamente a prover as súas ideas sen concretar o investimento para levalas a cabo. Estas propostas adoitan quedar no esquecemento sen recibir a atención que se merecen, coma se aos galegos non lles importase que non se materialicen. Este enfoque superficial e carente de compromiso real representa unha falta de respecto cara ás necesidades e expectativas da poboación galega. Para dar un cambio á política galega, pódense considerar varias estratexias, desde apoiar a partidos políticos emerxentes, como sería o caso de Unión de Cidadáns Independentes, ata promover a participación cidadá e a transparencia na xestión pública. Un cambio político implica unha transformación do sistema político, e no caso de Galicia, isto podería involucrar unha maior autonomía rexional, unha renovación de liderados ou unha reorientación das políticas públicas. Temos que recoñecer que as demandas de Galicia non están a ser atendidas polos políticos actuais, quen desde as súas posicións non logran materializar solucións concretas.
Unha nova política económica, prioridades orzamentarias, o modelo educativo, a cuestión territorial, as pensións, un marco laboral actualizado, potenciar as infraestruturas e unha profunda rexeneración democrática, é a dirección ou enfoque adecuado para lograr unha transformación. Un roteiro que podería levar ao cambio desexado pola nosa sociedade.
José Luis Calo é coordinador de UCIN Galicia.
