Por moita Constitución e avances lexislativos que se produzan, algúns gobernantes continúan ancorados no pasado máis rancio, escuro e machista. Un claro exemplo estamos a velo unha vez o conselleiro do Mar da Xunta de Galicia presenta a súa dimisión por unha imputación xudicial por presunta agresión sexual contra unha xornalista galega e o presidente da Xunta (o de todos os galegos), despídese de maneira oficial pedindo celeridade á Xustiza e que o “espera rescatar para a vida pública”. Pola súa banda, os seus compañeiros de goberno e partido, o resto de conselleiros, apláudenlle ao abandonar o cargo, entre risas.
Que vergoña, para o gobernante da Xunta de Galicia, xa están revictimizando á propia muller e vítima de agresión sexual, para defender a un compañeiro de goberno e de partido. É impresentable e noxento. Este é un claro exemplo da Galicia que non desexamos a maioría de galegos. Vergoñoso ademais é que dean esta imaxe os que nos están gobernando e levan catro décadas, con maiorías absolutas. Crense co dereito a pernada e a ser totalmente inmunes ante os sucesos terreais.
Que dimita o conselleiro do Mar, está ben, é o menos que podía facer. Pero coñecía a denuncia desde o pasado mes de febreiro, a través dun Xulgado de Primeira Instancia e continuou no cargo, sen ruborizarse. Agora foi o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia quen lle comunica a imputación, e dáse por aludido, porque xa non ten escapatoria.
Como galego, sento vergoña e un desprezo profundo cara ao actual goberno da Xunta de Galicia polas súas actitudes que prexudican e danan claramente a dignidade da vítima da presunta agresión sexual. Pero onde estamos a vivir?, en Marrocos, en Rusia, en Iraq, en Arabia Saudita… .
Que pasaría se fose unha das súas nais ou fillas. Vergoñoso.
