“Privatizar a educación e a medicina, un camiño mal elixido” – Antón Luaces

15 Xaneiro 2025

Ambos os dous (educación e medicina) son dereitos de todos os cidadáns españois que os galegos imos perdendo ás alancadas.

A comunidade galega  ten 889 centros educativos de carácter público, 192 concertados e 163 privados. En total 1.244, repartidos por todo o territorio, nos que os alumnos albiscan agora mesmo un non moi grato panorama para o curso 2025-2026 e o 2026-2027 nos que moitos pais comezan xa a vivir un  verdadeiro crebadoiro de cabeza para os que teñen que matricular por primeira vez aos seus fillos e máis os que teñen que trasladalos de centro debido, por exemplo, a que mudan de etapa educativa. 

O problema é máis significativo para os pais de alumnos que deben afrontar no vindeiro curso  os estudos de ESO debido a que moitos dos centros actuais non imparten estes estudos,  o que obriga aos alumnos a matricularse en institutos que non sempre están radicados nas localidades da súa  residencia.

No curso actual o sistema aplícase como continuidade do xa levado a cabo en Galicia en tempos de Núñez Feijoo como presidente, tanto na Educación como na Medicina, en Galicia e que se reflicte actualmente na política autonómica que en Madrid aplica Ayuso. 

En  materia educativa, Galicia é unha das comunidades con menor gasto público, figurando entre as catro con menos alumnos por profesor na educación privada, feito que levou á Xunta

a convocar novas prazas de profesores para que a ratio de alumnado/profesorado no ensino público se axustara máis aos datos que se tiraban dos do sector privado.

Na Sanidade pública mantense unha especie de man a man coa Educación: os facultativos que a integran -especialmente na atención primaria- semellan ser insuficientes para asistir a unha poboación cada vez máis avellentada (polo tanto máis precisada da atención médica) e non queda outra saída que botar man dos novos titulados, decisión acollida con certa desconfianza por parte dun bo número dos beneficiarios deste servizo autonómico.

As medidas aquí aplicadas fai que a cidadanía calibre os motivos polos que a diferenza entre comunidades autónomas é tan grande, sen atopar unha resposta coherente que, por outra parte, tampouco a Xunta ofrece. E as conclusións para nada benefician ao Goberno galego.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

+

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

Pepa Millán, a portavoz de Vox no  Congreso dos Deputados, xoga a, como mínimo, dúas bandas: ou se engana ou nos engana ao enxuiciar o que acontece estes días en Ceuta onde, desde os días 30 e 31 de xullo pasado vén falando da necesidade de expulsar da cidade autónoma...

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Axúdanlles moito máis aos estranxeiros que ás familias humildes da zona”. Observo como unha muller inmigrante, entregaba un cupón de alimentos, e saía do supermercado con dous carros repletos de comida, mentres que a unha veciña, sen apenas recursos, só lle dan unha...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.