Segundo o último informe do Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ) e os datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), entre os meses de abril e xuño do ano en curso, executáronse 5.874 desafiuzamentos por falta de pagamentos de alugueiro e uns 469 por execucións hipotecarias, en total 6.343 desaloxos ou lanzamentos. É evidente de que os desafiuzamentos creceron un 7,8 por cento, a pesar de todas as medidas adoptadas polas administracións públicas e do alongamento da moratoria para persoas vulnerábeis.
Por outra banda o CGPJ destaca, no seu informe, sobre o descenso das ocupacións. A propia ministra de Vivenda sinala que “o problema non está nas ocupacións, senón en atender aos que máis o necesitan”. Tamén resalta a urxencia no “regulamento dos aloxamentos temporais e turísticos”. É evidente de que existe unha emerxencia social, en materia de vivenda e é o problema fundamental para unha gran maioría de cidadáns.
En Galicia, nese mesmo período había 24 ocupacións ilegais de vivendas, fronte aos 289 desafiuzamentos de vivendas habituais. Por iso, a pesar das medidas adoptadas por parte dalgunhas administracións, non son suficientes para garantir o dereito á vivenda, fronte á especulación e á usura dalgúns rendistas, fondos de investimento ou grupos inmobiliarios. Sen esquecernos da desinformación e as trolas dalgúns medios de comunicación que están ao servizo de todos eses especuladores e traficantes de inmobles.
A realidade é a que é e o demais son demagoxias e faladoiros estériles. Podes estar sen traballo, non saber ler nin escribir, carecer dun vehículo privado ou ter máis ou menos para comer, pero o que non podes é estar sen teito ou vivenda. Iso é un ben básico de consumo que xa debería estar garantido, a estas alturas da película.
