O berro seco viviu este domingo en San Caetano (Santiago) unha nova versión, con multitudinaria participación de cidadáns preocupados polo futuro da Ulloa e, nomeadamente, da ría de Arousa. Un berro que fixo tremer a tranquila Compostela cun contundente “non” á macro fábrica de celulosa que se pretende instalar en terras da Ulloa, en Palas de Rei, utilizando millóns de litros da que o Ulla leva con desigual empeño cara o mar arousán onde mariñeiros e mariscadores (entre estes inmensa maioría de mulleres) teiman no día a día en extraer os máis prezados alimentos.
Na defensa dos intereses de Altri (a futura celulosa galego/portuguesa) actúa a Xunta dunha Galicia que, de portas para adentro afirma rexeitar o “invento” portugués de plantar e implantar na comunidade galega o que os veciños lusos non queren nas súas: o monocultivo de eucaliptos; e de portas para fóra só fala oficialmente en función dos ditados dos menos prexudicados que, ao parecer e dados os resultados electorais, deben ser a maioría absoluta dos electores galegos.
Resumindo: unha boa parte dos galegos afirman non querer ese tipo de industria contaminante, pero na realidade sitúa no poder político a os que defenden o que teoricamente non aceptan,
Contradictorio?. Pois semella que non. Debe ser un estilo de vida, un xeito de vivir, un ser sen ser sendo. Un deixarse levar polo mar abaixo, como vai unha troita de pé, corre Maruxiña, corre, quen a puidera coller, que a puidera pillar!..
Polo tanto, impactos negativos na pesca e o marisqueo, e impactos asimesmo negativos nos montes, as terras de cultivo e o caudal do Ulla.
É isto o que quere o pobo galego?. Pois se así é, que pare o coche que algúns iremos a pé, como ían meus avós ás feiras de Mera e Moeche dende Landoi e A Pedra.
