“País de emigrantes” – José Manuel Pena

03 Maio 2024

Galicia para ser un país de emigrantes aprendeu moi pouco sobre o tratamento laboral cara aos novos inmigrantes que chega en busca de novas oportunidades. Lembrar, cando algún galego marchábase para Suíza, EE.UU, Arxentina, Canadá, Alemaña ou Gran Bretaña. Os peores traballos, durante os primeiros anos, eran para eles e as empresas apenas cumprían cos mínimos dereitos laborais.

Actualmente, continuamos facendo o mesmo cos inmigrantes que recibimos. Traballar sen contrato de traballo ou en precario; horas extraordinarias desorbitadas e sen retribución; as medidas de protección e prevención brillan pola súa ausencia; trato vexatorio e inhumano; baixos salarios, etc. . Moita xente veno como normal, porque eles pasaran polo mesmo neses países, chamados avanzados, modernos e democráticos. Agora terían que ter a necesaria empatía para entender o inferno polo que están a pasar moitos deses inmigrantes na actualidade.

A conmemoración do Día Internacional do Traballo tennos que lembrar a necesidade que supón o cumprimento dos Dereitos dos traballadores en todos os países do planeta, para evitar a picaresca e a corrupción dalgúns empregadores agudos que o único que perseguen é aumentar o seu patrimonio persoal á conta do sacrificio dos traballadores.

Outros artigos

“La gente”. Mario Clavell

En mis tertulias oigo generalizaciones tales ‘la gente escapa de Compostela’ o ‘la gente está hasta el gorro de Pedro Sánchez’ …  ¿Quién es la gente’?, ¿la sociedad?, ¿la nación?, ¿toda la nación?, ¿la colectividad, la humanidad? ‘La gente’ es demasiada gente y...

+

“Agresións, vexacións e torturas” – José Manuel Pena

Desde Amnistía Internacional e algúns medios de comunicación están a denunciarse varios casos de agresións, vexacións e torturas, por parte dun grupo de militares españois, cara a algúns migrantes africanos chegados á cidade autónoma de Ceuta, algúns deles menores de...

+

“Escoitar o vento”. Xosé Antonio López Silva

Cando a secretaria da Academia Sueca a chamou para comunicarlle a concesión do Nobel de Literatura, Anne Carson estaba en Islandia, segundo dixo, escoitando o vento. Aos setenta e seis anos, unha muller que viviu de ensinar grego antigo, traduciu a Safo e deulle nova...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.