O vicepresidente de Estados Unidos de América, mr. Vance, nun arranque de sinceridade comedida, culpaba onte á guerra (ou guerras) nas que están metidos os estadounidenses, dos nefastos resultados acadados nas eleccións de medio mandado que non deixan moito marxe de manobra a Donald Trump para seguir a facer o que lle peta no nome de todos eles.
Os resortes do poder xa non están exclusivamente nas mans (sí na mente, en caso de tela) de míster Zanoria. Todo ese poder perdido por Trump fóille legalmente arrebatado polo voto dos que el, Trump, precísamente, non quere no país: os migrantes en xeral e, particularmente, os hispanos, os magrebís e todios os seus descendentes. E foron todos eles, que cousas, os que cos seus votos levaron a míster Trump a onde nunca pensou estar: con poder pero sen capacidade dabondo para exercelo dese xeito despótico que empregou ata este momento.
Trump xa perdeu o poder omnímodo que tivo ata hoxe, e con el perde Netanyahu, en Israel, o seu principal valedor para seguir a matar cidadáns gazatís, nenos inocentes que non lle rín as parvadas que só a un mal paiaso lle poden vir á mente.
E non é, non, exclusiva responsabilidade da guerra contra de Palestina, que tamén: é o se considerar amo dun mundo MAGA do que pensa ser o rei. Un rei espido que ven ser un farrapo cuxo poder radica, exclusivamente, no medo que imprime perdoando vidas que os propietarios destas, desafiuzados pola nai Fortuna, teñen medo a deixar diante dos axentes do ICE.
O mundo xa comeza a respirar mellor. Todo, desde que é consciente do pouco que un paiaso da categoría de Trump vale diante doutros da talla de Gabi, Fofó, Fofito, Miliki e Milikito.
Non é só a guerra, non: son os feitos.
