Maricarme é unha muller de 87 anos que, dende vai 71, residía no que fora o piso alugado polos seus pais no barrio madrileño do Retiro. Cunha renda antiga de 500 euros, a sociedade propietaria da vivenda pretende pase a aboar tres veces máis, aínda sendo sabedores de que a súa pensión é de 1.300 euros mensuais, co obxectivo de lle fixar preto de 2.500 para que abandone por vontade propia a vivenda. Onte polo mediodía.. Unha ambulancia evacuou a Maricarme a un centro médico da capital de España. Foi un desaloxo contra o que milleiros de madrileños se manifestaron nunha concentración levada a cabo na mesma rúa na que se atopa o ático que se di foi adquirido para uso da presidenta da Comunidade madrileña, Isabel Ayuso.
De nada valeron as protestas veciñais polo desafiuzamento de Maricarme. A Policía Nacional non tivo miramentos á hora de obedecer a decisión xudicial, cargando repetidamente contra os concentrados. Horas máis tarde, xa entre o lusco e o fusco madrileño milleiros de gorxas berraron “Maricarme, non estás soa”.
Non. Como tantas outras persoas, por exemplo en Galicia que, sen solución habitacional, víronse e aínda se ven obrigadas a abandonar a vivenda que ocupaban, para que deixara que o propietario rompa o contrato de arrendamento e o arrendatario fixera o que quixera, pero fóra da vivenda alugada.
Diante desta situación, o Goberno pisa o acelerador para aprobar xa o decreto de vivenda, forzado polo impacto do desafiuzamento de Maricarme. Sumar, Podemos e ERC cargan contra a xestión do Executivo e reclaman medidas para evitar situacións como a da veciña de Madrid. Por exemplo, aprobando o decreto de vivenda que permanece bloqueado na Cámara desde que PP, Vox e Junts non outorgaran o seu apoio ao mesmo.
Pedro Sánchez emprazou aos partidos a que apoien o citado decreto de vivenda: “O desafiuzamento de Maricarme é -dixo- unha traxedia que non podemos aceptar”.
